दुर्लभोपनिषद्स्तोत्रम्
गुरुर्वै सदां पूर्ण मदैव तुल्यं
प्राणो बदार्यै वहितं सदैव ।
चिन्त्यं विचिन्त्यं भवमेकरूपं
गुरुर्वै शरण्यं गुरुर्वै शरण्यम् ॥ १॥
गुरुर्वै प्रपन्ना महितं वदैवं
अत्योर्वतां वै प्रहितं सदैव ।
देवोत्वमेव भवतं सहि चिन्त्यरूपं
गुरुर्वै शरण्यं गुरुर्वै शरण्यम् ॥ २॥
सतं वै सदानं देहालयोवै
प्रातोर्भवेवै सहितं न दीर्घयै ।
पूर्णतं परां पूर्ण मदैव रूपं
गुरुर्वै शरण्यं गुरुर्वै शरण्यम् ॥ ३॥
अदोयं वदेवं चिन्त्यं सहेतं
पूर्वोत्तरूपं चरणं सदैयम् ।
आत्मो सतां पूर्ण मदैव चिन्त्यं
गुरुर्वै शरण्यं गुरुर्वै शरण्यम् ॥ ४॥
चैतन्यरूपं अपरं सदैव
प्राणोदवेवं चरणं सदैव ।
सतीर्थो सदैवं भवतं वदैव
गुरुर्वै शरण्यं गुरुर्वै शरण्यम् ॥ ५॥
चैतन्यरूपं भवतं सदैव
ज्ञानोच्छ्वासं सहितं तदैव ।
देवोत्थां पूर्ण मदैव शक्तीं
गुरुर्वै शरण्यं गुरुर्वै शरण्यम् ॥ ६॥
न तातो वतान्यै न मातं न भ्रातं
न देहो वदान्यै पत्निर्वतेवम् ।
न जानामि वित्तीं न व्रितं न रूपं
गुरुर्वै शरण्यं गुरुर्वै शरण्यम् ॥ ७॥
त्वदीयं त्वदेयं भवत्वं भवेयं
चिन्त्यं विचिन्त्यं सहितं सदैव ।
आतोनवातं भवमेक नित्यं
गुरुर्वै शरण्यं गुरुर्वै शरण्यम् ॥ ८॥
इति दुर्लभोपनिषद्स्तोत्रं सम्पूर्णम् ।
Note:-
Durlabhopanishad is not a literal upanishad, but is named as Durlabha Upanishad stotram.
The available material associated with the Nikhileshwaranand tradition treats it primarily as a Guru-stuti and a spiritual text for disciples. Even recordings explaining the text present it as a practical devotional composition connected with Guru-sadhana.
Encoded and proofread by Durga Sharma