परब्रह्मकवचम् २
श्रीआनन्दभैरव्युवाच ।
नाथ देववर श्रेष्ठ सर्वतत्त्वार्थकोविद ।
यद्गुह्यं परमं गुह्यं सर्वतन्त्रेषु दुर्लभम् ॥ १॥
वेदेभ्यश्चापि मन्त्रेभ्यः सारभूतं महत्तरम् ।
सर्वेषां कवचानां च शिरोभूतं सुदुष्करम् ॥ २॥
यस्मिन् समस्ततन्त्राणां सारं सङ्कलितं प्रभो ।
तन्मे ब्रूहि महाबाहो त्वत्प्रेम्णा प्रार्थितो मया ॥ ३॥
श्रीआनन्दभैरव उवाच ।
प्रिये शृणु प्रवक्ष्यामि न वक्ष्यामि कदाचन ।
तव प्रेमवशेनैव रहस्यं यत्प्रकाशितम् ॥ ४॥
यथा निगूढमङ्गं हि तथा गोप्यमिदं सदा ।
गुह्याद्गुह्यतरं मन्त्रं महापञ्जरसंज्ञकम् ॥ ५॥
परब्रह्म महाकवचमेतद्गोप्यं सुदुर्लभम् ।
अस्य ऋषिश्च परब्रह्म छन्दोऽनुष्टुप् प्रकीर्तितम् ॥ ६॥
परब्रह्म स्वरूपं च देवता परिगीयते ।
परञ्ज्योतिःस्वरूपेण त्रिपुरसुन्दरी मता ॥ ७॥
प्रणवं बीजमित्युक्तं माया शक्तिः प्रकीर्तिता ।
ब्रह्मैव कीलकं प्रोक्तं कूर्चबीजं तु शूलकम् ॥ ८॥
षडक्षरं परब्रह्म मन्त्रं सच्छिद्द्वयं स्मृतम् ।
प्रणवेन समायुक्तं मायाबीजसमन्वितम् ॥ ९॥
षडक्षरात्मना मन्त्रैर्न्यासं कृत्वा यथाविधि ।
ब्रह्मगायत्रीमुच्चार्य दशकृत्वस्ततः परम् ॥ १०॥
ध्यात्वा तन्मम सर्वस्वं ध्यात्वा तद्ब्रह्मपञ्जरम् ।
शून्यं शून्यतरं यच्च उपमानविवर्जितम् ॥ ११॥
प्रणवेन समुद्भूतं परशक्त्यात्मविग्रहम् ।
परब्रह्म परशक्तिं नमाम्यहमनन्यधीः ॥ १२॥
ॐ शूलिनी हौरविद्यया शिरो देशं प्रपालयेत् ।
भाग्यलेखिन्यसौ पातु ललाटं च करद्वयम् ॥ १३॥
त्रिमूर्तिश्चक्षुषी पातु नेत्रमध्यं तथैव च ।
चक्षुष्मती तथा विद्या अक्षिगोलं प्ररक्षतु ॥ १४॥
नासां रक्षतु कालरात्रिः सर्वभयविनाशिनी ।
जठराग्निं सदा दुर्गा रक्षतु सर्वकर्मसु ॥ १५॥
नीलकण्ठो ग्रीवां पातु स्कन्धौ पातु पवनसुतः ।
बाहुदण्डं बाहुबली रक्षतु ब्रह्मतेजसा ॥ १६॥
हस्तौ च परब्रह्माणि पञ्चाङ्गुली तथाऽनघा ।
कुबेरी पातु मे नखान् सिद्धिरिद्धिः सदाऽवतु ॥ १७॥
हृदयं कालिका पातु परब्रह्मस्वरूपिणी ।
स्तनौ च गन्धर्वरक्षां कुर्यात् मन्त्रमयी सदा ॥ १८॥
जातावेदी च उदरं नाभिं कुण्डलिनी तथा ।
सर्वावयवतो देवीं ललिताम्बाम्बिकामिमाम् ॥ १९॥
हृदयेऽहं सदा ध्यायेत् परब्रह्म च विग्रहम् ।
यथाक्षरमयं विश्वं तथा पञ्जरसंस्थितम् ॥ २०॥
नाभेरधस्ताद्गुह्यं च रक्षतु ब्रह्मचारिणी ।
पृष्ठदेशं सदा पातु शम्भुः शर्वः सदाऽवतु ॥ २१॥
अन्तःस्थं पातु मे विष्णुरन्तर्यामी सनातनः ।
बाह्यं पातु सदा ब्रह्मा चराचरपतिर्विभुः ॥ २२॥
कटिं रक्षतु कपाली ऊरू पातु विनायकः ।
जानुनी रक्षतु भीमः जङ्घे पातु महेश्वरः ॥ २३॥
गुल्फौ पातु सदा रुद्रो ह्यङ्गुलीश्च शिवस्तथा ।
नखानि पातु योगीन्द्रः पादाग्रं पातु शूलधृक् ॥ २४॥
अस्थीनि पातु मन्त्रेशो मज्जां पातु सदाशिवः ।
रक्तं पातु महादेवो मांसं पातु पिनाकधृक् ॥ २५॥
त्वचं रक्षतु मे शर्वः प्राणां पातु सदाशिवः ।
रोमरोमेषु देवेशाः वसन्त्वनन्तशक्तयः ॥ २६॥
इडायामपि चात्मानं पिङ्गलायां विभावयेत् ।
सुषुम्णायां च सततं ब्रह्मरन्ध्रं प्रपालयेत् ॥ २७॥
गुह्याद्गुह्यतरं मन्त्रं सर्वसम्पत्प्रदं नृणाम् ।
सर्वेषां च शरीराणां सन्धौ सन्धौ च रक्षतु ॥ २८॥
इन्द्रियाणि च मे पातु पञ्चभूतनियमकः ।
अहङ्कारं च चित्तं च रक्षत्वमृतवल्लभः ॥ २९॥
यत्र यत्र भवेद्देशे शरीरे मे व्यवस्थितम् ।
तत्र तत्र परब्रह्म रक्षतु ज्ञानरूपिणम् ॥ ३०॥
बाह्याभ्यन्तरतः पातु पातु मां सर्वतोमुखम् ।
पञ्जराभ्यन्तरे स्थित्वा पातु मामम्बिकापतिः ॥ ३१॥
यत्किञ्चित्सर्वभूतेषु यत्किञ्चित्सर्ववस्तुषु ।
तत्र तत्र स्थिता शक्तिः परब्रह्मस्वरूपिणी ॥ ३२॥
मत्पादे जानुनि कटौ हृदये कण्ठदेशके ।
मस्तके सर्वगात्रेषु मन्त्रमूर्तिः प्रपालयेत् ॥ ३३॥
न मे भयं क्वचिद्देशे न मे दुःखं कदाचन ।
परब्रह्मस्वरूपोऽहं महापञ्जररक्षितः ॥ ३४॥
वैष्णवी विजयं दद्याद्धर्मं नारायण्यवतु ।
अर्थं कामं च मोक्षं च प्रयच्छत्वभयात्मिका ॥ ३५॥
पतिं पातु सदा भैरः पत्नीं पातु च भैरवी ।
पुत्रान् शुक्रेण रक्षेत दुहितृर्ब्रह्मणस्पतिः ॥ ३६॥
माता सूर्यस्वरूपेण पिता चन्द्रस्तथैव च ।
मित्रवर्गांश्च मित्रोऽपि मङ्गलोऽपि प्रपालयेत् ॥ ३७॥
कार्यं वित्तं च विद्यां च मुकुटेशः प्रपालयेत् ।
गृहं गृहलक्ष्मी देवी ग्रामं ग्रामेश्वरी तथा ॥ ३८॥
कुलदेवी कुलान्युच्चैः स्थानं स्थानेश्वरी तथा ।
वास्तुदोषान् हरो वास्तुपुरुषोऽपि सदाऽवतु ॥ ३९॥
मन्त्रान् पातु सुरेन्द्रोऽपि धनवन्तारिरामयम् ।
सर्वेऽपि मन्त्रदेवेशाः कुर्वन्तु मद्रक्षणम् ॥ ४०॥
एताः सर्वाः शल्यदेव्यो देहभागेषु संस्थिताः ।
महात्रिपुरसुन्दर्याः कटाक्षेणैव रक्षिताः ॥ ४१॥
दिशि दिक्पालकाः सर्वे विदिक्षु च तथा स्थिताः ।
मदीयं रक्षणं कुर्वन्तु परब्रह्मस्वरूपिणः ॥ ४२॥
नखान्ते च शिखाग्रान्ते मध्ये चापि व्यवस्थितम् ।
महात्रिपुरसुन्दर्याः कवचं पातु सर्वतः ॥ ४३॥
अणुमात्रं न विस्रंसि न स्खलति कदाचन ।
पञ्जरेऽस्मिन् स्थिता देवी मां रक्षतु निरन्तरम् ॥ ४४॥
ब्रह्मरन्ध्रं तथा नाभिं हृदयं नाभिमण्डलम् ।
सर्वावयवतो देवीं सर्वत्रानुकूलं भवेत् ॥ ४५॥
विद्युल्लतावद्भास्वन्ती सर्वाभरणभूषिता ।
महात्रिपुरसुन्दरी मां रक्षतु च विश्वतः ॥ ४६॥
अन्तर्यामी सदा पातु बहिर्यामी च सर्वदा ।
मन्त्राक्षरमयं देहं रक्षतु मयि देवता ॥ ४७॥
स्वयं परब्रह्मरूपी च स्वयं शक्तिस्वरूपिणी ।
एकीभूय स्थिता नित्यं मम देहं प्रपालयेत् ॥ ४८॥
न चान्यत् पातु मे किञ्चित् न चान्यत् रक्षतु क्वचित् ।
पञ्जरोऽयं महादिव्यो देहं व्याप्नोति सर्वतः ॥ ४९॥
इति गुह्यात् परं गुह्यं महापञ्जरमव्ययम् ।
परब्रह्म स्वरूपं च सदा रक्षति साधकम् ॥ ५०॥
य इदं कवचं दिव्यं पठते नियतः सुधीः ।
न पादं विन्यसेत् क्षोण्यां विना चैतत्पठन् सकृत् ॥ ५१॥
सन्ध्यां नैव समाचरेत् स्थानं नैव च शोधयेत् ।
गुरूपदेशरहितोऽपि परब्रह्ममयो भवेत् ॥ ५२॥
ब्रह्मराक्षसवेताला भूतप्रेतपिशाचकाः ।
डाकिन्योऽथ च शाकिन्यो हाकिन्यो भयविह्वलाः ॥ ५३॥
पलायन्ते दिशो नष्टाः श्रुत्वाऽस्य साधकस्य च ।
ब्रह्मसाधक एवायं साक्षाद्ब्रह्मस्वरूपकः ॥ ५४॥
यद्यद्वाञ्छति वै मर्त्यस्तत्तत्प्राप्नोति निश्चितम् ।
अगणितं च सिद्धिं वै निधिश्रियमवाप्नुयात् ॥ ५५॥
श्रीविद्यारत्नमेतद्धि सर्वाभीष्टप्रदायकम् ।
वैष्णवो वाऽथ शैवो वा शाक्तो वा गणपतिप्रियः ॥ ५६॥
नास्य मन्त्रस्य दोषोऽस्ति न मन्त्रं च विनियुज्यते ।
न कीलकं न सेतुश्च न चोद्धारोऽत्र कल्प्यते ॥ ५७॥
मुखे वसति वाग्देवी गृहे लक्ष्मीः सदा स्थिता ।
राजमानोऽखिलैर्लोकैर्ब्रह्मसायुज्यमाप्नुयात् ॥ ५८॥
न पुरश्चरणं तत्र न च कालोऽत्र निश्चितः ।
यत्र कुत्रापि वा स्थातुं कवचेनात्र रक्षितः ॥ ५९॥
यन्नोक्तमत्र देशेऽपि तत्सर्वं रक्षितं स्वयम् ।
प्रत्यङ्गिरा स्वहस्तेन रक्षां कुर्यान्निरन्तरम् ॥ ६०॥
पुमानेतत्समाधाय दक्षिणे बाहौ विन्यसेत् ।
वामभागे तथा स्त्रीणां कन्या धारयतेऽनघा ॥ ६१॥
न गणपतिपूजा वा न्यासयोगो न चावश्यकः ।
सकृत्पाठात्फलं लभ्यं सर्वस्तोत्रसमं ध्रुवम् ॥ ६२॥
नास्ति भूतल एतत्तुल्यं कवचं देवदुर्लभम् ।
सकृदपि यः पठेदेकं स न याति नरं कचित् ॥ ६३॥
नरकस्य तु द्वारं वै न पश्यति कदापि सः ।
मारणं मोहनं स्तम्भं वश्यं चैव सुसिद्धयेत् ॥ ६४॥
एतन्न शापितं लोके न चोत्कीलनमर्हति ।
न मार्जनं न च होमो न च तर्पणमस्ति च ॥ ६५॥
यो न पठेदिदं नित्यं मोक्षसिद्धिं च काङ्क्षति ।
पाषाणस्य पुरस्ताच्च क्रन्दनं तस्य वर्णितम् ॥ ६६॥
परब्रह्मस्वरूपं च सर्वमन्त्रमयं परम् ।
महापञ्जरमिदं दिव्यं सर्वसिद्धिकरं शुभम् ॥ ६७॥
मन्त्रबीजं परब्रह्म मन्त्रशक्तिः परा गतिः ।
एतन्मयेन कायेन भवत्येव सदाशिवः ॥ ६८॥
यत्र यत्र स्थितो भक्तो यत्र यत्र पठेदिदम् ।
तत्र तत्रैव साक्षाद्धि ब्रह्म तिष्ठति मन्त्रकृत् ॥ ६९॥
न तस्य दुर्लभं किञ्चित् न तस्यास्त्यशुभं क्वचित् ।
महापञ्जरभावेन सर्वं ब्रह्ममयं भवेत् ॥ ७०॥
ॐ तत्सत् ।
इति परब्रह्मकवचं (२) सम्पूर्णम् ।
Encoded and proofread by Durga Sharma