श्रीपरब्रह्मपकारादित्रिशतिस्तोत्रम्
अस्य श्रीपरब्रह्मपकारादित्रिशतिस्तोत्रस्य निरञ्जनपरब्रह्मऋषिः ।
अनुष्टुप् छन्दः । परब्रह्मदेवता । परब्रह्ममयः बीजम् ।
चिन्मयी पराशक्तिः शक्तिः । भगवती परब्रह्मललिताम्बिका कीलकम् ।
श्रीपरब्रह्मपकारादित्रिशतिपाठे विनियोगः ॥
पूर्णात्परतरं पूर्णं परब्रह्म सनातनम् ।
पूर्णपूर्णातिगुह्यं च पूर्णानन्दस्वरूपकम् ॥ १॥
परं ज्योतिः परं धाम परात्परमनामयम् ।
परमार्थैकसारं च परतत्त्वप्रकाशकम् ॥ २॥
परबोधैकनिलयं परमानन्दविग्रहम् ।
परमाक्षरनिर्लेपं परशान्तिप्रदायकम् ॥ ३॥
परमं व्योमविस्तारं परचैतन्यमद्भुतम् ।
परमात्मस्वरूपं च परब्रह्मैककारणम् ॥ ४॥
परमेश्वरमव्यक्तं पराशक्तिसमन्वितम् ।
परमौदार्यसम्पन्नं परवेद्यविवर्जितम् ॥ ५॥
परनिर्वाणनिलयं परज्ञानैकभास्वरम् ।
परमायामलातीतं परशुद्धैकमण्डलम् ॥ ६॥
परसाक्षिस्वरूपं च परवाङ्मनसागतम् ।
परकल्पान्तसाक्षिणं परबिन्दुप्रकाशितम् ॥ ७॥
परदेवमयं नित्यं परलोकैकवन्दितम् ।
परयोगीन्द्रसंसेव्यं परतत्त्वैकगोचरम् ॥ ८॥
परमन्त्रार्थगूढं च परयन्त्रैकमध्यगम् ।
परविद्याप्रतिष्ठानं परागमविनिश्चितम् ॥ ९॥
परब्रह्ममयं नित्यं परब्रह्मैकवेदितम् ।
परमङ्गलदं शान्तं परपूर्णं निरञ्जनम् ॥ १०॥
परमात्मप्रभुं वन्दे परमेष्टिप्रकाशकम् ।
परमात्मैकनिलयं परमार्थैकनिर्णयम् ॥ ११॥
परमं कारणातीतं परकार्यविवर्जितम् ।
परमाणुमहत्त्वादिवर्जितं परमेश्वरम् ॥ १२॥
परमाकाशसङ्काशं परमानन्दसागरम् ।
परमोहविनिर्मुक्तं परमुक्तिप्रदायकम् ॥ १३॥
परमर्षिगणाध्येयं परवेदान्तवर्णितम् ।
परबोधामृतासारं परब्रह्मैकचिन्मयम् ॥ १४॥
परशक्तिसमायुक्तं परशक्त्येकवन्दितम् ।
परशक्तिप्रकाशाख्यं परशक्तिविलासितम् ॥ १५॥
परसर्वज्ञभावस्थं परसर्वगतं विभुम् ।
परसर्वेश्वरं देवं परसर्वप्रकाशकम् ॥ १६॥
परसत्यस्वरूपं च परसङ्कल्पवर्जितम् ।
परसिद्धान्तनिष्णातं परसिद्धिप्रदायकम् ॥ १७॥
परसौभाग्यसम्पन्नं परसौम्यस्वभावकम् ।
परसौन्दर्यसारं च परसौख्यैकदायकम् ॥ १८॥
परसृष्टिप्रवर्तकं परसंहारकारकम् ।
परस्थित्याधारभूतं परलीलाविलासितम् ॥ १९॥
परब्रह्मपरं धाम परब्रह्मैकविग्रहम् ।
परब्रह्मरसं पूर्णं परब्रह्ममयं महत् ॥ २०॥
परमाव्यक्तरूपं च परमेशानमव्ययम् ।
परमेष्ठिपदस्थं च परमान्तरवर्तिनम् ॥ २१॥
परमायतनं शुद्धं परमानन्दवर्धनम् ।
परमात्मप्रबोधं च परमात्मैकभास्वरम् ॥ २२॥
परमात्मैकसाक्षिणं परमान्तर्निरन्तरम् ।
परमात्मप्रकाशं च परमात्मरसात्मकम् ॥ २३॥
परमाराध्यदेवं च परमोपासनात्मकम् ।
परमार्थैकविज्ञेयं परमज्ञानदायकम् ॥ २४॥
परमौषधमव्यग्रं परभवरोगनाशनम् ।
परमामृतधारं च परमानन्दवर्षकम् ॥ २५॥
परमेश्वरसन्दृश्यं परमोदारचेष्टितम् ।
परमोच्चपदं नित्यं परमोद्गीतवैभवम् ॥ २६॥
परमेष्ठिसमाराध्यं परमेष्ठिप्रपूजितम् ।
परमेष्ठिस्वरूपं च परमेष्ठिप्रकाशितम् ॥ २७॥
परमन्त्रस्वरूपं च परमन्त्रार्थगोचरम् ।
परमन्त्रैकवेद्यं च परमन्त्रप्रबोधकम् ॥ २८॥
परमुद्राविनिर्मुक्तं परभावैकसाधकम् ।
परभक्तिप्रकाशं च परभक्तैकवाञ्छितम् ॥ २९॥
परब्रह्मैकनिष्ठं च परब्रह्मपरायणम् ।
परब्रह्मप्रसादं च परब्रह्मैकमङ्गलम् ॥ ३०॥
परमुक्तिस्वरूपं च परमुक्तिप्रदायकम् ।
परनिर्मलचैतन्यं परनिर्वाणदायकम् ॥ ३१॥
परस्फुरणरूपं च परस्फूर्तिविवर्धनम् ।
परसौम्यप्रकाशं च परसौख्यैकमन्दिरम् ॥ ३२॥
परविश्वप्रसूतिर्मूलं परविश्वविलापकृत् ।
परविश्वैकसाक्षी च परविश्वविलक्षणम् ॥ ३३॥
परकालविनिर्मुक्तं परकालप्रवर्तकम् ।
परकालान्तकं शान्तं परकालैकसाक्षिणम् ॥ ३४॥
परतत्त्वैकनिष्ठं च परतत्त्वविवर्जितम् ।
परतत्त्वप्रदीपं च परतत्त्वैकबोधकम् ॥ ३५॥
परयोगसमाधिस्थं परयोगिवरार्चितम् ।
परयोगैकगम्यं च परयोगप्रकाशकम् ॥ ३६॥
परनादस्वरूपं च परनादविवर्धनम् ।
परनादान्तसंलीनं परनादैकमण्डलम् ॥ ३७॥
परबिन्दुस्वरूपं च परबिन्दुविलक्षणम् ।
परबिन्दुप्रकाशं च परबिन्द्वात्मकं महत् ॥ ३८॥
परकलातिगं शुद्धं परकलाविवर्जितम् ।
परकलाप्रभासारं परकलैकमूलकम् ॥ ३९॥
परामर्शस्वरूपं च परामर्शैकसाधकम् ।
परामृतरसासारं परामृतप्रदायकम् ॥ ४०॥
परान्तर्यामिस्वरूपं च परान्तर्यामिवन्दितम् ।
परान्तर्यामिसाक्षिणं परान्तर्यामिविग्रहम् ॥ ४१॥
परबोधप्रदीपं च परबोधैकदायकम् ।
परबोधामृतासारं परबोधैकमन्दिरम् ॥ ४२॥
परव्योमविलासं च परव्योमैकभास्वरम् ।
परव्योमातिसूक्ष्मं च परव्योमप्रकाशकम् ॥ ४३॥
परहंसस्वरूपं च परहंसैकसेवितम् ।
परहंसगतिगम्यं च परहंसपरायणम् ॥ ४४॥
परमौनस्वरूपं च परमौनप्रकाशकम् ।
परमौनैकवेद्यं च परमौनविवर्धनम् ॥ ४५॥
परचित्तप्रबोधं च परचित्तैकनायकम् ।
परचित्तस्थितं नित्यं परचित्तविलक्षणम् ॥ ४६॥
परानन्दरसार्णवं परानन्दैकविग्रहम् ।
परानन्दप्रवाहं च परानन्दप्रदायकम् ॥ ४७॥
परशून्यविनिर्मुक्तं परपूर्णैकमण्डलम् ।
परपूर्णप्रकाशं च परपूर्णैकदायकम् ॥ ४८॥
परब्रह्मस्वरूपं च परब्रह्मैककारणम् ।
परब्रह्मप्रभाजालं परब्रह्मैकवैभवम् ॥ ४९॥
परमङ्गलमव्यक्तं परमङ्गलवर्धनम् ।
परमङ्गलधामं च परमङ्गलमण्डितम् ॥ ५०॥
परब्रह्मैकविज्ञानं परब्रह्मैकसाधनम् ।
परब्रह्मैकविश्रान्तं परब्रह्मैकमण्डलम् ॥ ५१॥
परब्रह्मैकसन्देहच्छेदकं ज्ञानभास्वरम् ।
परब्रह्मैकनिर्धारं परब्रह्मैकनिश्चयम् ॥ ५२॥
परब्रह्मैकसारज्ञं परब्रह्मैकभावितम् ।
परब्रह्मैकसंवेद्यं परब्रह्मैकचिन्तनम् ॥ ५३॥
परब्रह्मैकनिर्लेपं परब्रह्मैकनिर्मलम् ।
परब्रह्मैकनिर्वाणं परब्रह्मैकशाश्वतम् ॥ ५४॥
परब्रह्मैकवेदान्तं परब्रह्मैकगोचरम् ।
परब्रह्मैकसंस्थानं परब्रह्मैकदर्शनम् ॥ ५५॥
परब्रह्मैकसर्वस्वं परब्रह्मैकजीवनम् ।
परब्रह्मैकहृदयं परब्रह्मैकवैभवम् ॥ ५६॥
परब्रह्मैकमाधुर्यं परब्रह्मैकमञ्जुलम् ।
परब्रह्मैकलावण्यं परब्रह्मैकसुन्दरम् ॥ ५७॥
परब्रह्मैकशक्तिं च परब्रह्मैकविग्रहम् ।
परब्रह्मैकलीलाढ्यं परब्रह्मैकपालकम् ॥ ५८॥
परब्रह्मैकनिलयं परब्रह्मैकमन्दिरम् ।
परब्रह्मैकदीपं च परब्रह्मैकभास्वरम् ॥ ५९॥
परब्रह्मललिताम्बिकां परमेशीं परात्पराम् ।
परब्रह्मस्वरूपां तां प्रणमामि निरन्तरम् ॥ ६०॥
इदं परब्रह्मपरायणानां गुह्यं परं ब्रह्मरसैकसारम् ।
यः पठते भक्तियुतः प्रशान्तो न तस्य लोकेषु पराभवः स्यात् ॥ १॥
त्रिसन्ध्यमेतत् प्रजपेन्नरो यः शुचिः प्रसन्नो गुरुभक्तियुक्तः ।
तस्यैव वाक् सिद्धिमुपैति नित्यं ज्ञानप्रवाहश्च हृदि प्रवृद्धः ॥ २॥
यस्य स्मृतौ वर्तति नाममाला परब्रह्मपूर्णाख्यपदप्रदीपा ।
तस्यैव चित्तं विमलं भवेत् तत् यथा नभः शारदचन्द्रशुभ्रम् ॥ ३॥
न दारिद्र्यं न च दैन्यभावो न मोहजालं न च कर्मबन्धः ।
परब्रह्मतत्त्वैकनिरूढचित्तः स मुक्तिमार्गे सततं प्रवृत्तः ॥ ४॥
अविद्यया यः परिमोहितात्मा संसारघोरार्णवमध्यमग्नः ।
पठन् त्रिशत्याः परमां विभूतिं प्राप्नोति तत्त्वामृतसिन्धुपारम् ॥ ५॥
न केवलं भौतिकसिद्धिलाभो न केवलं स्वर्गपदप्रसिद्धिः ।
अस्य प्रभावात् परमैक्यबोधः स्वयम्प्रकाशः हृदि जायते हि ॥ ६॥
वेदान्तवेद्यं परमं रहस्यं आगम्यगम्यं मुनिभिर्विचिन्त्यम् ।
यस्यैव नित्यं हृदि संस्थितं स्यात् स वेद सर्वं न च तस्य मोहः ॥ ७॥
अष्टौ दिशो यस्य यशो वहन्ति लोकत्रयं यस्य पदं नमन्ति ।
सिद्धाश्च योगीन्द्रगणाश्च नित्यं स्तुवन्ति तं ब्रह्ममयं नरं हि ॥ ८॥
एकवारं पठेद्यस्तु श्रद्धया शुद्धमानसः ।
तस्य जन्मार्जितं पापं क्षीयते नात्र संशयः ॥ ९॥
शतवारं पठेद्यस्तु मनसा नियमेन च ।
तस्य ज्ञानप्रदीपस्य प्रकाशो जायते ध्रुवम् ॥ १०॥
सहस्रवारपाठेन पुरश्चर्याफलं लभेत् ।
चिन्मात्रैकस्थितिं याति न पुनर्मोहभाग्भवेत् ॥ ११॥
लक्षपाठेन सिद्धिः स्यात् इति योगिषु निश्चयः ।
परब्रह्मैकभावेन लीयते साधकोत्तमः ॥ १२॥
नास्य तुल्या कथा काचिन्नास्य तुल्यं फलं स्मृतम् ।
यत्र परब्रह्म प्रकाशते ॥ १३॥
गोपनीयं प्रयत्नेन भक्तिहीनाय नार्पयेत् ।
श्रद्धावते गुरौ भक्ते दातव्यं ब्रह्मवेदिने ॥ १४॥
यः पठेत् प्रातरुत्थाय नित्यं श्रद्धासमन्वितः ।
स जीवन्नेव मुक्तः स्यात् सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १५॥
इति श्रीपरब्रह्मपकारादित्रिशतिस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।
Encoded and proofread by Rukmini Goswami