सर्वसौभाग्यदायकं वज्रपञ्जरं ब्रह्मलेखिनीकवचम्
श्रीपरकृष्ण उवाच-
लेखिनी महाविद्या कोटिकल्पेषु दुर्लभा ।
शृणु कवचस्यास्य ऋषिः परब्रह्मस्मृतः ॥ १॥
छन्दोऽनुष्टुप् प्रोक्ता देवता लेखिनीश्वरी ।
वाग्भवबीजं च शक्तिकूटबीजकम् ॥ २॥
कूर्चबीजोत्कीलनां सौभाग्यनिर्णयाय च ।
मदीयाङ्कलिपिसंशोधनार्थे विनियोगः स्मृतः ॥ ३॥
॥ अथ कवचम् ॥
प्रणवं मे शिरः पातु मायां च मम भालकम् ।
एकाक्षरी परा शक्तिः स्रवन्ती पातु चक्षुषी ॥ ४॥
त्र्यक्षरी त्र्यम्बकाकारा नासिकां मे सदावतु ।
चतुरक्षरी महामाया मुखं मे पातु सर्वदा ॥ ५॥
पञ्चदशाक्षरी नित्या जिह्वां रक्षेत् कुलेश्वरी ।
षोडशी षोडशार्णा च कण्ठं मे पातु चिन्मयी ॥ ६॥
ऐं ह्रीं ऐं सम्पुटाकारा कर्णयुग्मं सदावतु ।
क्लीं ब्लूं क्लीं बीजरूपा च कपोलौ मे सदावतु ॥ ७॥
मायाबीजं महादीप्तं दन्तपङ्क्तिं ममावतु ।
कूर्चबीजं पराकारं चिवुकं मे सदावतु ॥ ८॥
वधूबीजं महागुह्यं रसनां मे सदावतु ।
लेखिनी सर्ववर्णेशा ग्रीवां पातु महोत्कट ॥ ९॥
गायत्री पातु मे स्कन्धौ सावित्री बाहुयुग्मकम् ।
सरस्वती करौ पातु तारा अङ्गुलीमूलकम् ॥ १०॥
उग्रतारा नखाग्रं च नीलसरस्वती तथा ।
वक्षःस्थलं सदा रक्षेत् शारदा सर्वमङ्गला ॥ ११॥
श्यामा पातु द्विपार्श्वं च मातङ्गी स्तनमण्डलम् ।
बगलामुखी महोदग्रो नाभिं पातु भयातुर ॥ १२॥
राजमातङ्गिनी पातु जठरं कुक्षिभागकम् ।
महापिशाचिनी रक्षेत् पृष्ठवंशं समन्ततः ॥ १३॥
कोटिश्वरी कटिं पातु कल्पभेदिनी गुह्यकम् ।
हस्तियोगिनी मे ऊरू रहस्ययोगिनी तथा ॥ १४॥
ब्राह्मी पातु जानुयुग्मं ब्रह्मयोगिनी जङ्घकम् ।
ब्रह्मलेखिनी पातु पादौ ब्रह्माणी पादपृष्ठकम् ॥ १५॥
अक्षरा पातु पादाङ्गुलीः महासरस्वती तथा ।
नीलादेवी सर्वगात्रं पातु मां सर्वसङ्कटे ॥ १६॥
आदिशारदा सदा रक्षेत् स्वप्ने जागरणे पथि ।
वीणापाणिर्ज्ञानमयी सर्वदिक्षु सदावतु ॥ १७॥
दुर्गा दुर्गतिका पातु सङ्ग्रामे राजमन्दिरे ।
पञ्चप्राणान् महामाया लेखिनीरूपधारिणी ॥ १८॥
रक्तमांसमस्थिमज्जां शुक्रं त्वचं तथैव च ।
धातून सर्वान् शरीरे तु पातु देव्यक्षरेश्वरी ॥ १९॥
भूचरी खेचरी चैव पातु मां कुलवर्द्धिनी ।
यादृशं रूपमास्थाय विलिखेद् दैवमक्षरम् ॥ २०॥
तादृशं रूपमास्थाय पातु मां सर्वतो विभुः ।
इडा पिङ्गला सुषुम्ना नाडीतन्त्रं ममावतु ॥ २१॥
सहस्रारदलपद्मं महाबिन्दुं सदावतु ।
अक्षरमाला महादीप्ता सर्वाङ्गं मे सदावतु ॥ २२॥
बिन्दुद्वन्द्वमयी चैव पातु मे नेत्रमण्डलम् ।
त्रिकोणमध्यसंविष्टा भ्रूयुगं मे सदावतु ॥ २३॥
कादिरूपा पातु कण्ठं हादिरूपा च हृद्गतम् ।
सादिरूपा महादेवी नाभिदेशं सदावतु ॥ २४॥
वाग्भवाढ्या महालेखा दक्षिणं पार्श्वमावतु ।
कामकूटात्मिका देवी वामपार्श्वं सदावतु ॥ २५॥
शक्तिकूटा महागुह्या पृष्ठभागं सदावतु ।
लज्जाबीजं महाभासक हृदयन्तरं ममावतु ॥ २६॥
श्रीबीजं पातु मे कोशां कौलीं च पातु कौलिकी ।
मन्त्रलेखमयी नित्या बुद्धिं मे पातु सर्वदा ॥ २७॥
चित्तं चेतो मदीयं च ज्ञानरूपं कलावती ।
अहङ्कारं मम रक्षेत् सर्वविद्याविशारदा ॥ २८॥
शब्दाक्षरमयी रेखा श्रोत्रेन्द्रियं ममावतु ।
स्पर्शाक्षरमयी नित्या त्वगिन्द्रियं सदावतु ॥ २९॥
रूपाक्षरमयी ज्येष्ठा चक्षुरिन्द्रियमवातु ।
रसाक्षरमयी श्रेष्ठा जिह्वेन्द्रियं ममावतु ॥ ३०॥
गन्धाक्षरमयी शुद्धा घ्राणेन्द्रियं सदावतु ।
वाक्पाणिपादपायूंश्च पातु देव्यक्षरेश्वरी ॥ ३१॥
जाग्रदवस्थां सदा रक्षेत् विश्वरूपा परात्परा ।
स्वप्नावस्थां महासूक्ष्मा तैजसाख्या सदावतु ॥ ३२॥
सुषुप्त्यवस्थां नित्यं मे प्राज्ञरूपा ममावतु ।
तुरीयास्थां महाशून्या बिन्दुरूपा सदावतु ॥ ३३॥
पूर्वस्यां पातु मां वाणी आग्नेय्यां तारिणी तथा ।
दक्षिणस्यां महाश्यामा नैऋत्यां उग्रतारिणी ॥ ३४॥
पश्चिमायां महादुर्गा वायव्यां बगलामुखी ।
उत्तरस्यां सदा रक्षेत् मातङ्गी राजमातुल ॥ ३५॥
ऐशान्यां पातु मां ब्राह्मी ऊर्ध्वं ब्रह्ममयी परा ।
अधस्तात् पातु मां नित्यं पातालवासिनी शिवा ॥ ३६॥
दिग्विदिक्षु च सर्वत्र सर्वव्यापिनी लेखिनी ।
वज्ररेखापरिघृते रक्षेत् मां कुलमन्दिरे ॥ ३७॥
यन्त्रलेखमहाप्राची मन्त्रकीलनसंस्कृता ।
महापिशाचमन्त्रेभ्यो रक्षेत् मां सर्वदा विभुः ॥ ३८॥
जलमध्ये स्थलमध्ये च रणे राजकुले पथि ।
महाशैलतटे घोरे पातु मां कामरूपिणी ॥ ३९॥
विवादे शास्त्रचर्चायां सभायां शत्रुसङ्कटे ।
दन्तौष्ठकण्ठजिह्वासु पातु मां शारदा स्वयम् ॥ ४०॥
अज्ञानात् ज्ञानतो वाऽपि यत् त्यक्तं कवचे मम ।
तत्स रक्षेत् महादेवी लेखिनी सर्वमङ्गला ॥ ४१॥
पादतलात् शिरो यावत् शिरसः पादतलकम् ।
वज्रकोटिसमं गात्रं पातु देवी निरन्तरम् ॥ ४२॥
कवचस्य फलश्रुतिः
इत्येतत्कवचं दिव्यं वज्रपञ्जरमुत्तमम् ।
गुह्याद्गुह्यतरं तत्त्वं सर्वसौभाग्यदायकम् ॥ १॥
न देयं यस्य कस्यापि गोपितं कुलपुस्तके ।
यः पठेच्छ्रणुयाद्वापि त्रिसन्ध्यं नियतः शुचिः ॥ २॥
तस्य हस्तगता सिद्धिः साक्षाद्वागीश्वरो भवेत् ।
एतन्महाकवचं गुह्यं यो न जानाति मानवः ॥ ३॥
स जपेत् सततं मन्त्रं तस्य मन्त्रो न सिध्यति ।
सारस्वतं महामन्त्रं लेखिनीमन्त्रमुत्तमम् ॥ ४॥
दीक्षितोऽपि कुलाचारे कोटिकल्पैर्न विन्दति ।
कवचेन विना मर्त्यो मन्त्रजाप्यं करोति यः ॥ ५॥
तस्य भाग्यक्षयो याति मन्त्राश्च मलिनास्तथा ।
कोट कल्पं जपेद्वापि श्रम एव हि केवलम् ॥ ६॥
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कवचं प्रपठेत्पुरा ।
पश्चान्मन्त्रं जपेत्प्राज्ञः स साक्षाद् भैरवो भवेत् ॥ ७॥
रक्षाकामो महामर्त्यो यः कश्चिद् भुवि वर्तते ।
तेन न गन्तव्यं क्वापि कवचेन विना पदम् ॥ ८॥
न पदैकं प्रगच्छेच्च न च गच्छेत् कदाचन ।
विना कवचपाठात्तु मार्गं नैव प्रविशेत् पुमान् ॥ ९॥
यदि गच्छेत् प्रमादेन मन्दबुद्धिः विमोहितः ।
तदैव तस्य विघ्नानि जायन्ते सर्वतोमुखम् ॥ १०॥
भूतप्रेतपिशाचाश्च डाकिन्यो यातुधानाः ।
रिपवः शस्त्रहस्ताश्च तं हिंसन्ति पदे पदे ॥ ११॥
तस्माद् गृहाद् विनिष्क्रान्ते कवचं धारयेत् पठेत् ।
तस्य पादयुगे नित्यं रक्षा तिष्ठति सर्वदा ॥ १२॥
षण्मासधारनादस्य वज्रकायो भवेन्नरः ।
न शस्त्रैर्भिद्यते गात्रं न चाग्निर्दहते कचित् ॥ १३॥
विषं स्थावरजङ्गमं कृत्रिमं चाभिचारिकम् ।
प्रशाम्येदमृतं याति कवचस्य प्रभावतः ॥ १४॥
यः पठेत् परमं दिव्यं स वशं नयते जगत् ।
राजानो राजपुत्राश्च नार्यश्च कुलजास्तथा ॥ १५॥
तस्याधीना भवन्त्येव दासभूता निरन्तरम् ।
महोत्पाते च दुर्भिक्षे श्मशाने सङ्कटे तथा ॥ १६॥
कवचं संस्मरन् मर्त्यो ह्यक्षतो विजयान्वितः ।
लिखित्वा धारयेद्यस्तु कण्ठे वा दक्षिण भुजे ॥ १७॥
तस्य गेहे स्थिरा लक्ष्मीः वाणी च वदने वसेत् ।
इति ते कथितं गर्भ परकृष्णरहस्यकम् ॥ १८॥
भाग्यरेखाविशोधनं सर्वकारणकारणम् ।
न कालो बाधते तस्य न मृत्युः प्रभवत्यपि ॥ १९॥
चिन्मयः सुभगो लोके महाकीर्तिसमन्वितः ।
सर्वमार्गेषु मां पातु परकृष्णो जगन्मयः ॥ २०॥
इति सर्वसौभाग्यदायकं वज्रपञ्जरं ब्रह्मलेखिनीकवचम् सम्पूर्णम् ।
A note about Parakrishna and Brahmlekhini :
Both deities belong to the Urdhvamnaya tradition of Tantra. In Tantra, there are five Amnayas:- Purvamnaya, Dakshinamnaya, Paschimamnaya, Uttaramnaya, and Urdhvamnaya, which is considered the highest tradition.
Parakrishna is the independent form of Krishna who lives in Goloka, also Some scriptures state Jyotirbrahma Loka. This is mentioned partly in the Krishnayamala Tantra. He is the same Krishna known in the scriptures, but Tantra explains his higher and transcendental form.
Many scriptures say that Vishnu appears as different forms of Krishna in different Kalpas. In some Kalpas, Narayana appears as Krishna, as described in the Bhagavata Purana. In other Kalpas, different divine forms of Krishna appear. But in some special Kalpas, the original Krishna appears with his own Shaktis. This original Krishna is mentioned in texts such as the Brahma Samhita, Devi Bhagavata, parts of the Shiva Purana, Garga Samhita, Tripura Rahasya, Narada Pancharatra, Meru Tantra, and other scriptures.
Many Puranas, even those dedicated to different deities, describe various divine worlds and also tell the stories of Rama and Krishna from their own viewpoints. In these texts, Goloka is often described as the eternal abode of Krishna. At the same time, the scriptures also say that Vishnu takes the form of Krishna. Therefore, if Krishna were only the eighth avatar of Vishnu in Dvapara Yuga, then who is the eternal Krishna living in Goloka? According to Urdhvamnaya, that eternal Krishna is Parakrishna. He is called ᳚Para᳚ because Tantra often distinguishes different aspects of the same deity through different mantras and tattvas, just as Lakshmi and Mahalakshmi are distinguished. Therefore, Parakrishn is the famous Krishna of Vrindavan and Goloka.
Regarding Brahmlekhini, her name has different meanings. In general, she is the Brahma-Shakti who writes or reveals divine knowledge. She is regarded as the Samvit Shakti, the power of consciousness and knowledge, of Parakrishna.
Krishna has many Shaktis, such as Hladini, Samvit, Sandhini, and others. Most people know Radha as the Hladini Shakti. Brahmlekhini is the Samvit Shakti of Krishna. She is a divine Shakti and not simply a wife of Krishna. She is not lesser than Krishna.
Brahmlekhini is also known as Parabrahma Shakti. In Tantra, she is identified with the original Kaushiki or Mahasaraswati. She is a very secret and mystical deity, similar to Goddess Kubjika and Shrijika who are forbidden goddess.
Brahmlekhini is the highest Lekhini Devi.
Phalasruti is not required to be chanted for daily basis. It is more to indicate resulting benefits to the mind as a motivation to pursue the chanting and the Sadhana in earnest way.
Encoded and proofread by Durga Sharma