पराशक्तिकवचम्
अथ विनियोगः ।
ॐ अस्य श्रीपराशक्तिमहाकवचमन्त्रस्य, सदाशिव ऋषिः,
अनुष्टुप् छन्दः, पराशक्तिर्देवता, मम सकलकामनासिद्धयर्थे
चतुर्वर्गप्राप्त्यर्थे पाठे विनियोगः ॥
ध्यानम् -
ध्यायेत्पद्मासनासीनां देवीं सर्वेश्वरीं शिवाम् ।
कोटिसूर्यप्रतीकाशां सर्वशक्त्युदयोद्भवाम् ॥
परब्रह्ममयीं नित्यां परशक्तिं जगन्मयीम् ।
मन्त्रपञ्जरमध्यस्थां ध्यायेहं साधकाभये ॥
ॐ एकाक्षरी पातु मस्तकं मे लज्जाबीजं ललाटमुपरिष्टात् ।
वधूबीजं नेत्रयुगलं पातु ह्रीङ्कारं श्रुतिद्वयम् ॥ १॥
क्रीं क्रीं पातु नासिकाग्रं हुं हुं मुखं वाग्भवं तथा ।
दक्षिणाकालिका पातु कण्ठं मे सर्वसिद्धिदा ॥ २॥
ह्रीं ह स क ह ल ह्रीं मन्त्रैर्बाहुयुग्मं सदाऽवतु ।
सरस्वती मन्त्रराजो वक्षस्थलं रक्षतु मे सदा ॥ ३॥
पञ्चाक्षरी मन्त्रमयी हृदयस्था सरस्वती ।
पातु मां सर्वदा देवी मन्त्रैर्बीजसमन्वितैः ॥ ४॥
लक्ष्मीर्बीजं पातु नाभिं श्रीं ह्रीं ह्रीं पातु गुह्यकम् ।
प्रणवः सर्वगात्रेषु रक्षणं कुरुते मम ॥ ५॥
भूर्भुवः स्वः शिरो देशे ॐकारः पातु सर्वदा ।
महो महः सदा पातु मन्त्रैः पञ्चाङ्गपूरितः ॥ ६॥
नमः पातु पदौ नित्यं तपः पातु च जङ्घके ।
सत्यं पातु कटिं देशं ज्योतिर्मयस्वरूपिणी ॥ ७॥
परञ्ज्योतिः पातु चक्षुः परमात्मन् हृदये वस ।
परब्रह्म मन्त्ररत्नं पातु मे सर्वतः सदा ॥ ८॥
श्रीं जीकां पातु मे देहं सर्वाङ्गेषु च सर्वदा ।
सच्चिदेकं ब्रह्म पातु योनिस्थाने विशेषतः ॥ ९॥
हृदये षोडशाक्षरी पातु मन्त्रं महत्तरम् ।
दशाक्षरी पातु कण्ठे पञ्चाक्षरी च मस्तकम् ॥ १०॥
ॐ ह्रीं स्त्रीं हुं फट् च वद वद वाग्वादिनी मे च जिह्वाम् ।
पातु सर्वत्र देवीं वादे वादे प्रवर्धताम् ॥ ११॥
ॐ ऐं ह्रीं क्लीं पातु नेत्रे चामुण्डा पातु पादकम् ।
विच पातु पदमूलं सर्वदिक्षु च सर्वतः ॥ १२॥
क्ष्रौं बीजं जठराग्निं मे रक्षतु सर्वतोमुखि ।
वाग्वादिनी पातु कण्ठं सर्वमन्त्रमयी स्वयम् ॥ १३॥
तारा मन्त्रं सदा पातु मतिं मे ब्रह्मरूपिणीम् ।
षोडशी मन्त्रराजश्च सर्वान्तान् पातु मे सदा ॥ १४॥
व्याहृतिभिः सप्ताष्टभिः पातु मे सर्वसन्धिषु ।
अङ्गानि मे पातु देवी मन्त्रैः सर्वाङ्गशोभनैः ॥ १५॥
एताः सर्वाः शक्तिदेव्यो देहभागेषु संस्थिताः ।
परब्रह्म स्वरूपेण मां रक्षन्तु सदा ध्रुवम् ॥ १६॥
ॐ ह्रीं ह्रीं पातु मे पृष्ठं ह स क ह ल ह्रीं पातु पादकम् ।
स क ल ह्रीं पातु जानुनी मन्त्रबीजैश्च रक्षितम् ॥ १७॥
गं गणपतये पातु पादौ गुल्फौ सदाऽवतु ।
ह्रीं श्रियै पातु जङ्घां च नमः पातु च मे कटिम् ॥ १८॥
ऐं क्लीं सौः पातु नाभिं च बाला मन्त्रमयी सदा ।
सौः क्लीं ऐं पातु हृदयं ह्रीङ्कारो मे शिरोधराम् ॥ १९॥
क्रीं ह्रीं श्रीं पातु सर्वत्र लज्जाशक्तिः प्रपालयेत् ।
ह्रीं क्ष्रौं चण्डिकायै च पातु मे हस्तकद्वयम् ॥ २०॥
भूर्भुवः स्वः प्रपञ्चात्मा सत्यं पातु तु मे तनुम् ।
ओमकारः सर्वमन्त्रेषु मन्त्रपञ्जरमध्यगः ॥ २१॥
ज्योतिषां ज्योतिरूर्ध्वं मे पातु चक्षुःप्रदीपकम् ।
परमात्मनमोऽस्त्वेव पातु मे सर्वमङ्गलम् ॥ २२॥
परब्रह्मस्वरूपिणी शक्तिः पातु सदाऽमुतः ।
ॐ नमो ब्रह्मणे तुभ्यं पातु मे सकलं वपुः ॥ २३॥
षडक्षरं महामन्त्रं पातु मे बुद्धिमाश्रितम् ।
सच्चिदेकं च यन्मन्त्रं पातु मे चित्तमव्ययम् ॥ २४॥
ॐकारं पातु मे जिह्वां हृदयं मन्त्ररूपिणी ।
पातु मे चामुण्डा देवी मन्त्रमन्त्राक्षरात्मिका ॥ २५॥
विच पातु मे पार्श्वौ मन्त्रशक्तिर्निरन्तरम् ।
क्ष्रौं रक्षतु मे देहं मन्त्रराट् सन्धिसन्धिषु ॥ २६॥
वद वद वाग्वादिनी मे वाचां सिद्धिं प्रदापयेत् ।
वाग्वादिनी पातु मे वाचं मन्त्रं कण्ठस्थितं सदा ॥ २७॥
एवं मन्त्राक्षरादीनि न्यासक्रमेण च स्थितम् ।
मन्त्रपञ्जरमध्यस्थं पातु मां सर्वतो दिशि ॥ २८॥
न किञ्चिदपि मे रक्ष्यं न किञ्चिदपि मे भयम् ।
मन्त्रशक्तिर्वपुर्ह्येतत् परब्रह्मस्वरूपकम् ॥ २९॥
यथा नाडीषु मन्त्राणां विन्यासो ह्यस्ति देहके ।
तथैव पातु मां देवी परशक्तिर्महाबला ॥ ३०॥
ताराबीजं शिरः पातु ह्रीं पातु मे दृशोर्मणिम् ।
क्लीं पातु हृदयं मेऽद्य मन्त्रशक्तिर्मयोदिता ॥ ३१॥
सर्वमन्त्रमयी देवी सर्वाङ्गेषु च संस्थितम् ।
रक्षतु मां सदा शक्त्या महाशक्तिस्वरूपा ॥ ३२॥
फलश्रुतिः ।
श्रुत्वाऽस्य कवचं दिव्यं परशक्तिसमन्वितम् ।
न भूतं न भविष्यच्च न च किञ्चित्समं क्वचित् ॥ ३३॥
यो धारयति मर्त्योऽयं स साक्षाच्छक्तिरूपधृक् ।
सर्वमन्त्रमयी वाणी तस्य जिह्वाग्रगामिनी ॥ ३४॥
यद्यदभिलषते नित्यं तत्तदाप्नोति केवलम् ।
अगणितं च सिद्धिं वै निधिश्रियमवाप्नुयात् ॥ ३५॥
न होमो न च होमश्च न च किञ्चित्पुरश्चरम् ।
अस्य पाठात्प्रसीदन्ति सर्वाः शक्तिः पराः सदा ॥ ३६॥
ब्रह्मराक्षसवेतालाः भूतप्रेतपिशाचकाः ।
दिशं न लभते गन्तुं मन्त्रपञ्जरधारिणः ॥ ३७॥
मारणं मोहनं वश्यं स्तम्भनश्चैव दुर्जयम् ।
अस्यैव कवचादस्य साधको लभते ध्रुवम् ॥ ३८॥
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा अपि च ये जनाः ।
न जातिभेदं तत्रास्ति न देशं न च कालकम् ॥ ३९॥
स्त्रीणां विशेषलाभश्च कन्यानां च विशेषतः ।
सौभाग्यं लभते नित्यं यावच्चन्द्रदिवाकरौ ॥ ४०॥
मुक्तावस्थो नरो नित्यं परब्रह्मस्वरूपकः ।
अस्य स्तोत्रस्य माहात्म्यं वक्तुं ब्रह्मा न शक्नुयात् ॥ ४१॥
शिवोऽपि च सदा शक्त्या ध्यायते कवचं शुभम् ।
विष्णुर्लक्ष्मीसमन्वितः पालयत्येव नित्यशः ॥ ४२॥
शक्रः सपरिवाराय देवाः सर्वे च मातरः ।
रक्षन्ति तं सदा भक्तं मन्त्रपञ्जररक्षितम् ॥ ४३॥
इदं न शापितं लोके न च कीलकसंयुतम् ।
न चैव दोषबाहुल्यादस्मिन् कवचे विद्यते ॥ ४४॥
योऽत्र दोषं प्रपश्येत स नरो नरकं व्रजेत् ।
मन्त्रशक्तिस्वरूपं च साक्षाद्ब्रह्ममयं परम् ॥ ४५॥
पठनादस्य मन्त्रस्य रोगव्याधिर्विनश्यति ।
मृत्युभीतिर्न तस्यास्ति सर्वैः पापैः प्रमुच्यते ॥ ४६॥
स्वप्नेऽपि न स पश्येत दारिद्र्यं मन्त्रयोगवित् ।
कुलजाः पितरस्तस्य नित्यं तृप्ताः सुरा अपि ॥ ४७॥
ग्रामं वा यदि वा राज्यं यत्र तत्र पठेदिदम् ।
तत्र तत्र च सिद्धिः स्यात् तत्र तत्र जयाऽऽवहा ॥ ४८॥
यः पठेत्प्रतिमासं वा सङ्क्रान्त्यां वा विशेषतः ।
तस्य बुद्धिर्न चालोक्या सूर्यवत्तेजसाऽधिका ॥ ४९॥
नारायणस्वरूपं च साक्षाच्छक्तिमयं परम् ।
परब्रह्म महास्तोत्रं सर्वकल्याणकारकम् ॥ ५०॥
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन साधको नियतः सुधीः ।
पठेदेतन्महास्तोत्रं नान्यथा विन्दते सुखम् ॥ ५१॥
यो न पठेदिदं नित्यं मोक्षसाम्राज्यकाङ्क्षया ।
स भ्रान्तोऽन्यत्र धावन् वै पाषाणेऽपि क्रन्दनः ॥ ५२॥
तस्मान्महापञ्जरमिदं धृत्वा कण्ठे भुजेऽपि वा ।
नित्यं ध्यायन् महाशक्तिं परब्रह्मपदं लभेत् ॥ ५३॥
इति पराशक्तिकवचं सम्पूर्णम् ।
Encoded and proofread by Durga Sharma