परयोनिकवचम्
शिव उवाच ।
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि परयोनिकवचं शुभम् ।
सर्वागमरहस्यं तत् कामाख्याहृदयोद्भवम् ॥ २॥
गोपनीयं प्रयत्नेन योगिनीगणसेवितम् ।
देव्याः प्रसादजननं सर्वरक्षाकरं परम् ॥ ३॥
अस्य श्रीपरयोनिकवचस्य परमेश्वर ऋषिः ।
अनुष्टुप्छन्दः प्रोक्तः कामाख्या देवता परा ॥ ४॥
ध्यायेत् कामाख्यां परमेशीं रक्तपद्मासनोपरीम् ।
त्रिनेत्रां वरदां शान्तां योगिनीभिः समावृताम् ॥ ५॥
सिन्दूरारुणदेहां तां रत्नमौलिविराजिताम् ।
सर्वबीजस्वरूपां तां परयोनिं विचिन्तयेत् ॥ ६॥
कामाख्या मे शिरः पातु परयोनिः शिखां मम ।
महामाया ललाटं मे त्रिपुरा भ्रूयुगं तथा ॥ ७॥
भैरवी नेत्रयुगलं तारा कर्णौ सदावतु ।
षोडशी नासिकां पातु मातङ्गी वदनं मम ॥ ८॥
वागीश्वरी जिह्विकां पातु चिन्मुद्रा दन्तपङ्क्तिकाम् ।
बगलामुखि मे कण्ठं धूमावत्युरसि स्थिताम् ॥ ९॥
कमला हृदयं पातु भुवनेशी नाभिमण्डलम् ।
छिन्नमस्ता कटिं पातु काली गुह्यं सदावतु ॥ १०॥
वाराही मे सक्थिनी पातु वैष्णवी चोरुयुग्मकम् ।
ब्राह्मी जानुद्वयं पातु माहेशी जङ्घिके मम ॥ ११॥
कौमारी गुल्फदेशं मे नारसिंही पदद्वयम् ।
इन्द्राणी पादतलयोः सर्वदा मङ्गलं ददात् ॥ १२॥
महाकालोऽग्रतः पातु पश्चाद् भैरव ईश्वरः ।
दक्षिणे नन्दिकेशश्च वामे वीरेश्वरोऽवतु ॥ १३॥
ईशानो मूर्ध्नि मे पातु सदाशिव उदङ्मुखः ।
रुद्रोऽधस्तात्सदा पातु ब्रह्मा मध्ये व्यवस्थितः ॥ १४॥
विष्णुर्व्याप्य तनुं पातु हरिः प्राणेषु सर्वदा ।
शम्भुर्बुद्धिं सदा पातु दत्तात्रेयो धृतिं मम ॥ १५॥
योगिन्यः सर्वतो रक्षन् सिद्धविद्याः समन्ततः ।
डाकिन्यः शाकिन्यश्चैव गुह्यमार्गे सदावतु ॥ १६॥
चतुःषष्टिमहायोग्यः सर्वाङ्गं मे सदावतु ।
भैरवाः क्षेत्रपालाश्च मार्गे मार्गेऽभिरक्षतु ॥ १७॥
योनिपीठेश्वरी देवी कामाख्या परमेश्वरी ।
अन्तर्बहिश्च मां पातु नित्यं चिन्मात्ररूपिणी ॥ १८॥
परब्रह्मस्वरूपा सा पराशक्तिः सनातनी ।
यस्याः स्मरणमात्रेण सर्वरक्षा प्रजायते ॥ १९॥
कामरूपनिलया नित्या सर्वतत्त्वैकविग्रहा ।
सर्वाङ्गं मे सदा पातु कामाख्या कामदायिनी ॥ २०॥
इत्येतत् कथितं देवि परयोनेकवचं परम् ।
सर्वतन्त्रेषु निगूढं कामाख्याहृदयोद्भवम् ॥ २१॥
गोपनीयं प्रयत्नेन न प्रकाश्यं कदाचन ।
भक्तियुक्ताय शिष्याय दातव्यं सिद्धिकाङ्क्षिणे ॥ २२॥
यः पठेत्प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
कामाख्याया महाप्रीतिं स लभेत् नात्र संशयः ॥ २३॥
यत्रैतत्पठ्यते नित्यं तत्र पीठं प्रजायते ।
योगिन्यो मोदमानास्तु तिष्ठन्ति सह भैरवैः ॥ २४॥
न तस्य विघ्नसङ्घातो न ग्रहाणां प्रपीडनम् ।
न भूतप्रेतवेतालैर्बाध्यते कवचाश्रयः ॥ २५॥
रणे राजकुले घोरे वने दुर्गे जलान्तरे ।
अग्निचौरभये प्राप्ते कवचं परमं शरणम् ॥ २६॥
दारिद्र्यं दुःखमज्ञानं दुर्भाग्यं पापकञ्चुकम् ।
कामाख्यादृष्टिमात्रेण हिमवत् विलयं व्रजेत् ॥ २७॥
वन्ध्या पुत्रवती स्यात् स्याद्धनी निर्धनोऽपि च ।
रोगी रोगविनिर्मुक्तो भयभीतः सुखी भवेत् ॥ २८॥
यत्र कामाख्यया देव्या स्मृतिः कवचसंयुता ।
तत्र सिद्धिर्निवसति नित्यश्रीर्न चञ्चला ॥ २९॥
भूर्जपत्रे समालिख्य गन्धचन्दनलेपितम् ।
धारयेद्यदि भक्त्या वै सर्वरक्षां लभेद्ध्रुवम् ॥ ३०॥
अष्टोत्तरशतावृत्त्या पुरश्चर्या प्रकीर्तिता ।
सहस्रावर्तनादस्य मन्त्रो जागर्ति निश्चितम् ॥ ३१॥
न वेदैर्न तपोभिर्वा न दानैर्यज्ञकोटिभिः ।
यादृशी जायते सिद्धिः कवचस्यास्य कीर्तनात् ॥ ३२॥
कामाख्या परमा देवी परयोनिः परात्परा ।
यत्र सा तत्र मे मुक्तिर्नात्र कार्या विचारणा ॥ ३३॥
इति परयोनिकवचं सम्पूर्णम् ।
From Mayong Text
Encoded and proofread by Durga Sharma