श्रीराधाष्टसखीस्तोत्रम्
वन्दे वृन्दावनाधीशं राधामाधवमव्ययम् ।
ययोः प्रेमरसाम्भोधौ निमज्जन्ति महर्षयः ॥ १॥
यासां स्मितसुधासारैः सिञ्चितं राधिकाहृदम् ।
यासां प्रज्ञाप्रदीपेन प्रकाश्यं प्रेमतत्त्वकम् ॥ २॥
तासां चरणरेणूनां कणिकामपि दुर्लभाम् ।
वाञ्छामि शिरसा वोढुं जन्मजन्मान्तरेष्वपि ॥ ३॥
ललितां ललितापाङ्गीं राधासौभाग्यवर्धिनीम् ।
प्रेमप्रगल्भवाग्भङ्गीममन्दमधुरस्मिताम् ॥ ४॥
यस्याः परिहासपेशल्यैः शिथिलीकृतमानसा ।
राधा मधुरिमाम्भोधौ निमग्ना प्रतिभाति मे ॥ ५॥
सर्वसखीनां सारभूतां रससंवेदनैषिणीम् ।
माधवस्यापि माधुर्ये यां दृष्ट्वा विस्मयो भवेत् ॥ ६॥
तां नमामि महाभागां ललितां ललिताशयाम् ।
यस्याः सखित्वमासाद्य पूर्णं भवति राधिकाहृद् ॥ ७॥
विशाखां विशदापाङ्गीं विद्यावैदग्ध्यभासुराम् ।
यस्याः सन्देशसौष्ठव्यं प्रेम्णः परमभाषितम् ॥ ८॥
वाक्चातुरीविनिर्भिन्नमानमर्मविचक्षणाम् ।
राधामाधवयोः सूक्ष्महृद्भावार्थप्रकाशिनीम् ॥ ९॥
अनुरागस्य पर्यन्तं माधुर्यस्य च मर्मणि ।
या प्रवेशयते बुद्धिं तां विशाखां नमाम्यहम् ॥ १०॥
चित्रां चित्रितसर्वाङ्गीं चित्रभावविचक्षणाम् ।
भावलेख्यप्रवीणां तां राधामाधवसेविताम् ॥ ११॥
अनिर्वचनीयसौन्दर्यसंवित्तिस्फुरितेक्षणाम् ।
लीलाविचित्रविन्यासविलासैकनिवासिनीम् ॥ १२॥
सूक्ष्मस्मितप्रतीकेन यां ज्ञेयं हृदयस्थितम् ।
सा चित्रा मम चित्तेऽस्तु राधाप्रेमप्रकाशिका ॥ १३॥
चम्पकलतिकां वन्दे चम्पकाभरणोज्ज्वलाम् ।
करुणामृतनिर्झरिणीं सखीनां सुखदायिनीम् ॥ १४॥
माधुर्यसौरभाक्रान्तां स्नेहसिक्तान्तरात्मिकाम् ।
यस्याः स्पर्शमात्रेण विरहाग्निः प्रशाम्यति ॥ १५॥
राधायाः प्राणसदृशीं सेवासौष्ठवशालिनीम् ।
चम्पकलतिकां देवीं प्रणमामि पुनः पुनः ॥ १६॥
तुङ्गविद्यां तु तां वन्दे तत्त्वविद्याविशारदाम् ।
सर्वशास्त्रार्थसंवित्तिसुधासिन्धुविहारिणीम् ॥ १७॥
सङ्गीतसाहित्यकलानादब्रह्मैकतत्त्ववेदिनीम् ।
यस्याः स्वरामृतास्वादैः कम्पते रसराजहृत् ॥ १८॥
गूढभावप्रकाशेन माधवस्य मनोहराम् ।
तुङ्गविद्यां महाप्राज्ञां प्रणमामि रसाश्रयाम् ॥ १९॥
रङ्गदेवीं नमस्यामि रङ्गभङ्गिविशारदाम् ।
रासमण्डलमध्यस्थरसोल्लासप्रवर्धिनीम् ॥ २०॥
नृत्यलास्यविलासेन यां दृष्ट्वा मधुसूदनः ।
क्षणमेकमपि स्वस्य विस्मरत्येव मानुषीम् ॥ २१॥
भावचेष्टाविलासानां सजीवां मूर्तिमद्गतिम् ।
रङ्गदेवीं महाभावां प्रणमामि पुनः पुनः ॥ २२॥
सुदेवीं सुमनोहारां सौम्यस्नेहप्रपूरिताम् ।
सेवाप्रवणसर्वाङ्गीं राधापादाब्जलालसाम् ॥ २३॥
निःशब्दसेवाकौशल्यपरिपाकविचक्षणाम् ।
यस्याः करगतं कार्यं सिद्धिमेति निराकुलम् ॥ २४॥
अभिमानविहीनत्वसौष्ठवस्यैकमूर्तिकाम् ।
सुदेवीं सखिवर्यां तां हृदि नित्यं विभावये ॥ २५॥
इन्दुलेखां नमस्यामि चन्द्रलेखेव निर्मलाम् ।
कालदेशानुरूपार्थसङ्केतकुशलां शुभाम् ॥ २६॥
क्षणे क्षणे मनोवृत्तेरन्तरालविचक्षणाम् ।
राधामाधवसंयोगसूक्ष्मसन्देशदायिनीम् ॥ २७॥
शशाङ्ककान्तिसदृशीं सौम्यभावविभाविताम् ।
इन्दुलेखां महाभागां प्रणमामि पुनः पुनः ॥ २८॥
एताः सख्यो महाभागाः प्रेमतत्त्वस्य मूर्तयः ।
राधामाधवयोर्लीलासौन्दर्यस्य विवर्तिकाः ॥ २९॥
ललिताद्याः सखीवर्गाः प्रेम्णः सूक्ष्मार्थवेदिनः ।
यासां प्रसादमात्रेण रसतत्त्वं प्रकाशते ॥ ३०॥
न तासां महिमा शक्यो वक्तुं वागीश्वरैरपि ।
यत्र मौनं मुनीनां च तत्र कः स्तोतुमर्हति ॥ ३१॥
राधायाः स्नेहसाम्राज्ये यासां मन्त्रित्वमुत्तमम् ।
कृष्णस्य हृदयस्यापि यासां भावोऽनुगृह्यते ॥ ३२॥
राधामाधवयोः प्रेम्णः प्रतिपत्तिं ददन्तु मे ।
नान्यां सिद्धिं न वाञ्छामि नान्यद्भावं न सम्पदम् ॥ ३३॥
यासां पादाम्बुजधूलिः सुदुर्लभतमा भुवि ।
सा मे भवतु सौभाग्यं जन्मान्तरशतैरपि ॥ ३४॥
वृन्दावनस्य कुञ्जेषु यासां हासविनिःस्वनैः ।
स्वयमेव रसाम्भोधिर्वर्धते मधुरोदयः ॥ ३५॥
यासां दृष्टिप्रसादेन निर्जीवोऽपि रसात्मकः ।
यासां स्मितसुधासारैः शुष्यद्भावोऽपि वर्धते ॥ ३६॥
ताभ्यः सखीभ्यो नम इत्येतन्मे जीवनामृतम् ।
ताभ्यः पुनः पुनर्नत्वा राधां कृष्णं च संस्मरे ॥ ३७॥
ललिताविशाखाचित्राचम्पकलतिकान्विताः ।
तुङ्गविद्यारङ्गदेवीसुदेवीन्दुलेखिकाः ॥ ३८॥
एताः सदा मम हृदि स्फुरन्तु प्रेमरूपिण्यः ।
राधामाधवपादाब्जसेवायै प्रेरयन्तु माम् ॥ ३९॥
इति श्रीराधाष्टसखीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
Encoded and proofread by Rukmini Goswami