अग्निबिन्दुकृतं विष्णुस्तोत्रम्
अग्निबिन्दुरुवाच ।
ॐ नमः पुण्डरीकाक्ष बाह्यान्तःशौचदायिने ।
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् ॥ २५॥
नमामि ते पदद्वन्द्वं सर्वद्वन्द्वनिवारकम् ।
निर्द्वन्द्वया धिया विष्णो जिष्ण्वादि सुरवन्दित ॥ २६॥
यं स्तोतुं नाधिगच्छन्ति वाचो वाचस्पतेरपि ।
तमीष्टे क इह स्तोतुं भक्तिरत्र बलीयसी ॥ २७॥
अपि यो भगवानीशो मनःप्राचामगोचरः ।
समादृशैरल्पधीभिः कथं स्तुत्यो वचः परः ॥ २८॥
यं वाचो न विशन्तीशं मनतीह मनो न यम् ।
मनो गिरामतीतं तं कः स्तोतुं शक्तिमान्भवेत् ॥ २९॥
यस्य निःश्वसितं वेदाः स षडङ्गपदक्रमाः ।
तस्य देवस्य महिमा महान्कैरवगम्यते ॥ २.६०.३०॥
अतन्द्रितमनोबुद्धीन्द्रिया यं सनकादयः ।
ध्यायन्तोऽपि हृदाकाशे न विन्दन्ति यथार्थतः ॥ ३१॥
नारदाद्यैर्मुनिवरैराबालब्रह्मचारिभिः ।
गीयमानचरित्रोऽपि न सम्यग्योऽधिगम्यते ॥ ३२॥
तं सूक्ष्मरूपमजमव्ययमेकमाद्यं
बह्माद्यगोचरमजेयमनन्तशक्तिम् ।
नित्यं निरामयममूर्तमचिन्त्यमूर्तिं
कस्त्वां चराचर चराचरभिन्न वेत्ति ॥ ३३॥
एकैकमेव तव नाम हरेन्मुरारे
जन्मार्जिताघमघिनां च महापदाढ्यम् ।
दद्यात्फलं च महितं महतो मखस्य
जप्तं मुकुन्द मधुसूदन माधवेति ॥ ३४॥
नारायणेति नरकार्णवतारणेति
दामोदरेति मधुहेति चतुर्भुजेति ।
विश्वम्भरेति विरजेति जनार्दनेति
क्वास्तीह जन्म जपतां क्व कृतान्तभीतिः ॥ ३५॥
ये त्वां त्रिविक्रम सदा हृदि शीलयन्ति
कादम्बिनी रुचिर रोचिषमम्बुजाक्षम् ।
सौदामनीविलसितांशुकवीतमूर्ते
तेऽपि स्पृशन्ति तव कान्तिमचिन्त्यरूपाम् ॥ ३६॥
श्रीवत्सलाञ्छन हरेऽच्युत कैटभारे
गोविन्द तार्क्ष्यरथ केशव चक्रपाणे ।
लक्ष्मीपते दनुजसूदन शार्ङ्गपाणे
त्वद्भक्तिभाजि न भयं क्वचिदस्ति पुंसि ॥ ३७॥
यैरर्चितोऽसि भगवंस्तुलसीप्रसूनै-
र्दूरीकृतैणमदसौरभदिव्यगन्धैः ।
तानर्चयन्ति दिवि देवगणाःसमस्ता
मन्दारदामभिरलं विमलस्वभावान् ॥ ३८॥
यद्वाचि नाम तव कामदमब्जनेत्र
यच्छ्रोत्रयोस्तव कथा मधुराक्षराणि ।
यच्चित्तभित्तिलिखितं भवतोऽस्ति रूपं
नीरूपभूपपदवी न हि तैर्दुरापा ॥ ३९॥
ये त्वां भजन्ति सततं भुवि शेषशायिं-
स्ताञ्छ्रीपते पितृपतीन्द्रकुबेरमुख्याः ।
वृन्दारका दिवि सदैव सभाजयन्ति
स्वर्गापवर्गसुखसन्ततिदानदक्ष ॥ २.६०.४०॥
ये त्वां स्तुवन्ति सततं दिवि तान्स्तुवन्ति
सिद्धाप्सरोमरगणा लसदब्जपाणे ।
विश्राणयत्यखिलसिद्धिद को विना त्वां
निर्वाणचारुकमलां कमलायताक्ष ॥ ४१॥
त्वं हंसि पासि सृजसि क्षणतः स्वलीला
लीलावपुर्धर विरिञ्चिनताङ्घ्रियुग्म ।
विश्वं त्वमेव परविश्वपतिस्त्वमेव
विश्वस्य बीजमसि तत्प्रणतोऽस्मि नित्यम् ॥ ४२॥
स्तोता त्वमेव दनुजेन्द्ररिपो स्तुतिस्त्वं
स्तुत्यस्त्वमेव सकलं हि भवानिहैकः ।
त्वत्तो न किञ्चिदपि भिन्नमवैमि विष्णो
तृष्णां सदा कृणुहि मे भवजाम्भवारे ॥ ४३॥
इति श्रीस्कादपुराणे काशीखण्डे पूर्वार्द्धे षष्टितमा- ध्यायान्तर्गतं
अग्निबिन्दुकृतं विष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ।
स्कन्दपुराण । काशीखण्ड । उत्तरखण्ड । अध्याय ६०/२५-४३॥
skandapurANa . kAshIkhaNDa . uttarakhaNDa . adhyAya 60/25-43..
Proofread by PSA Easwaran