Shrutadevakritam Shri Krishna Stotram

श्रुतदेवकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रम्

श्रुतदेव उवाच । नाद्य नो दर्शनं प्राप्तः परं परमपूरुषः । यर्हीदं शक्तिभिः सृष्ट्वा प्रविष्टो ह्यात्मसत्तया ॥ ४४॥ यथा शयानः पुरुषो मनसैवात्ममायया । सृष्ट्वा लोकं परं स्वाप्नमनुविश्यावभासते ॥ ४५॥ श‍ृण्वतां गदतां शश्वदर्चतां त्वाभिवन्दताम् । नृणां संवदतामन्तर्हृदि भास्यमलात्मनाम् ॥ ४६॥ हृदिस्थोऽप्यतिदूरस्थः कर्मविक्षिप्तचेतसाम् । आत्मशक्तिभिरग्राह्योऽप्यन्त्युपेतगुणात्मनाम् ॥ ४७॥ नमोऽस्तु तेऽध्यात्मविदां परात्मने अनात्मने स्वात्मविभक्तमृत्यवे । सकारणाकारणलिङ्गमीयुषे स्वमाययासंवृतरुद्धदृष्टये ॥ ४८॥ स त्वं शाधि स्वभृत्यान्नः किं देव करवाम हे । एतदन्तो नृणां क्लेशो यद्भवानक्षिगोचरः ॥ ४९॥ इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे दशमस्कन्धे उत्तरार्धे षडशीति- तमाध्यायान्तर्गतं श्रुतदेवकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् । भागवतपुराण । अध्याय १०/८६/४४-४९॥ bhAgavatapurANa . adhyAya 10/86/44-49.. Proofread by PSA Easwaran