Vaishampayanaproktam Narayana Stotram

वैशम्पायनप्रोक्तं नारायणस्तोत्रम्

स हि परमगुरुर्भुवनपतिर्धरणिधरः शमनियमनिधिः । श्रुतिविनयनिधिर्द्विजपरमहितस्तव भवतु गतिर्हरिरमरहितः ॥ १३॥ तपसां निधिः सुमहतां महतो यशसश्च भाजनमरिष्टकहा । एकान्तिनां शरणदोऽभयदो गतिदोऽस्तु वः स मखभागहरः ॥ १४॥ त्रिगुणातिगश्चतुष्पञ्चधरः पूर्तेष्टयोश्च फलभागहरः । विदधाति नित्यमजितोऽतिबलो गतिमात्मगां सुकृतिनामृषीणाम् ॥ १५॥ तं लोकसाक्षिणमजं पुरुषं रविवर्णमीश्वरगतिं बहुशः । प्रणमध्वमेकमतयो यतयः सलिलोद्भवोऽपि तमृषिं प्रणतः ॥ १६॥ स हि लोकयोनिरमृतस्य पदं सूक्ष्मं पुराणमचलं परमम् । तत्साङ्ख्ययोगिभिरुदारधृतं बुद्ध्या यतात्मभिर्विदितं सततम् ॥ १७॥ इति महाभारते शान्तिपर्वणि ३३४ अध्यायान्तर्गतं वैशम्पायनप्रोक्तं नारायणस्तोत्रं सम्पूर्णम् । महाभारत । शान्तिपर्व । अध्याय ३३४/१३-१७॥ mahAbhArata . shAntiparva . adhyAya 334/13-17.. Proofread by PSA Easwaran