Yajnavalkyakritam Surya Stotram 24

याज्ञवल्क्यकृतं सूर्यस्तोत्रम् २४

याज्ञवल्क्य उवाच । ॐ नमो भगवते आदित्यायाखिलजगता- मात्मस्वरूपेण कालस्वरूपेण चतुर्विध- भूतनिकायानां ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्ताना- मन्तर्हृदयेषु बहिरपि चाकाश इवोपाधिना- व्यवधीयमानो भवानेक एव क्षणलव- निमेषावयवोपचितसंवत्सरगणेनापामादान- विसर्गाभ्यामिमां लोकयात्रामनुवहति ॥ ६७॥ यदु ह वाव विबुधर्षभ सवितरदस्तप- त्यनुसवनमहरहराम्नायविधिनोप- तिष्ठमानानामखिलदुरितवृजिन- बीजावभर्जन भगवतः समभिधीमहि तपनमण्डलम् ॥ ६८॥ य इह वाव स्थिरचरनिकराणां निजनिकेतनानां मन इन्द्रियासु- गणाननात्मनः स्वयमात्मान्तर्यामी प्रचोदयति ॥ ६९॥ य एवेमं लोकमतिकरालवदना- न्धकारसंज्ञाजगरग्रहगिलितं मृतकमिव विचेतनमवलोक्या- नुकम्पया परमकारुणिक ईक्षयैवोत्थाप्याहरहरनुसवनं श्रेयसि स्वधर्माख्यात्मावस्थाने प्रवर्तयति ॥ ७०॥ अवनिपतिरिवासाधूनां भय- मुदीरयन्नटति परित आशा- पालैस्तत्र तत्र कमलकोशा- ञ्जलिभिरुपहृतार्हणः ॥ ७१॥ अथ ह भगवंस्तव चरणनलिनयुगलं त्रिभुवनगुरुभिरभिवन्दितमहमयात- यामयजुष्काम उपसरामीति ॥ ७२॥ इति श्रीमद्भागवतमहापुराणे द्वादशस्कन्धे षष्ठाध्यायान्तर्गतं याज्ञवल्क्यकृतं सूर्यस्तोत्रं समाप्तम् । भागवतपुराण । अध्याय १२/६/६७-७२॥ bhAgavatapurANa . adhyAya 12/6/67-72.. Proofread by PSA Easwaran