श्रीमनसादेवीकवचम्
अथ श्री मनसा तन्त्रं तृतीयपटलः ।
॥ ॐ ॥
भैरव्युवाच ।
देवदेव महादेव क्रोधभैरव शङ्कर ।
श्रुता मया महाविद्या गुह्यगुह्यतरा परा ॥ १॥
इदानीं श्रोतुमिच्छामि कवचं परमाद्भुतम् ।
यद्धृत्वा साधको नित्यं निर्भयो विचरेद्भुवि ॥ २॥
येन गुप्तं शरीरं स्यान्मनः प्राणाश्च सर्वदा ।
विघ्नदोषभयैर्मुक्तो देविपुत्र इव स्थितः ॥ ३॥
यदि तेऽहं प्रिया देव कथयस्व दयानिधे ।
चिन्तापूर्णिमनस्यास्तु कवचं सिद्धिदं परम् ॥ ४॥
क्रोधभैरव उवाच ।
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कवचं परमाद्भुतम् ।
चिन्तापूर्णिमनस्यास्तु सर्वरक्षाकरं शुभम् ॥ ५॥
कश्यप ऋषिराख्यातोऽनुष्टुप्छन्द उदाहृतम् ।
देवता मानसाम्बाख्या कवचेऽस्मिन् प्रकीर्तिता ॥ ६॥
गोपनीयं प्रयत्नेन साधकैर्भक्तितत्परैः ।
न दातव्यं दुराचारैर्नास्तिकाय कदाचन ॥ ७॥
मानसाम्बा शिरः पातु पद्मावत्यथ मूर्धनि ।
कश्यपात्मजिका पातु ललाटं लोकपूजिता ॥ ८॥
वैष्णवी मे दृशौ पातु त्रिनेत्रा भ्रूयुगं मम ।
जगत्गौरी श्रुती पातु सर्वशब्दप्रकाशिनी ॥ ९॥
विषहरी नासिकां पातु वदनं मङ्गलप्रदा ।
सिद्धयोगिनिका जिह्वां दन्तान् पातु दयामयी ॥ १०॥
रक्तवर्णा च मे कण्ठं चन्द्रचूडान्विता तथा ।
नागमालाधरा स्कन्धौ पातु नागेशपूजिता ॥ ११॥
चतुर्भुजा भुजौ पातु पद्महस्ता करद्वयम् ।
अभयप्रदा मे नित्यं कराङ्गुल्यः शिवप्रिया ॥ १२॥
फणिराजवरा पातु वक्षःस्थलमनुत्तमम् ।
धर्मेन्द्रराजगृहिणी हृदयं मे सदावतु ॥ १३॥
जगत्कारुप्रिया देवी पार्श्वयुग्मं सदावतु ।
आस्तीकजननी पातु नाभिं मे नागवल्लभा ॥ १४॥
मङ्गलचण्डिका पातु कटिं मे सिद्धिदायिनी ।
योगमाया गुह्यदेशं रहस्यं परिरक्षतु ॥ १५॥
रक्ताम्बरा सक्थिनी मे जानुनी पद्मधारिणी ।
महानागेश्वरी जङ्घे पातु भक्तार्थसिद्धिदा ॥ १६॥
विषशान्तिकरी गुल्फौ पादौ पद्मावती मम ।
नखान् नागप्रिया पातु पादतलं शुभप्रदा ॥ १७॥
प्राच्यां मां मानसा पात्वाग्नेय्यां सिद्धयोगिनी ।
दक्षिणे मङ्गला पातु नैरृत्यां नागसुन्दरी ॥ १८॥
वारुण्यां विषहन्त्री च वायव्यां पद्मलोचना ।
उदीच्यां कश्यपसुता ऐशान्यां जगदम्बिका ॥ १९॥
ऊर्ध्वे नागेश्वरी पात्वधस्तात्पद्मवासिनी ।
अन्तर्बहिश्च मां पातु चिन्तापूर्णा निरन्तरम् ॥ २०॥
जले स्थले च गहने पर्वते काननेऽपि च ।
मानसाम्बा सदा पातु विषदोषभयापहा ॥ २१॥
स्वप्ने जागरणे चैव ध्याने जपपरायणः ।
रक्षतु प्राणसन्तानं नागिनी नागरक्षिणी ॥ २२॥
राजद्वारे सभामध्ये सङ्ग्रामे शत्रुसङ्कटे ।
चिन्तापूर्णा सदा पातु भक्तं मे भयवर्जितम् ॥ २३॥
दारिद्र्ये दुःखसम्पाते रोगपीडासमागमे ।
मङ्गलचण्डिका पातु सर्वदा करुणानिधिः ॥ २४॥
ग्रहपीडासु सर्वासु भूतप्रेतभयेषु च ।
धर्मेन्द्रराजमहिषी मां पातु परमेश्वरी ॥ २५॥
सर्वाङ्गं सर्वदा पातु सर्वज्ञेश्वरवल्लभा ।
मानसाम्बा महादेवी नित्यं मे कवचेश्वरी ॥ २६॥
फलश्रुतिः ।
इदं कवचमज्ञात्वा यो जपेन्मानसां पराम् ।
तस्य सिद्धिर्न जायेत कल्पकोटिशतैरपि ॥ २७॥
कवचेनावृतो मन्त्री जपेन्मन्त्रमनन्यधीः ।
तदा प्रसादमाप्नोति मानसाम्बाप्रसादतः ॥ २८॥
यः पठेत्प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
तस्य विघ्नाः प्रणश्यन्ति हिमवद्भास्करोदयात् ॥ २९॥
मध्याह्ने भक्तिभावेन सायं वा श्रद्धयान्वितः ।
कवचस्यास्य पाठेन देवी तुष्यति नित्यशः ॥ ३०॥
नागदंशभयं तस्य न विषस्य च विक्रिया ।
नागपीडा न चापत्तिर्भवेत्कवचधारिणः ॥ ३१॥
कालसर्पभयं घोरं कुलदोषं तथैव च ।
ग्रहपीडां क्षणाद्देवी शमयेत्कवचप्रिया ॥ ३२॥
दुःस्वप्नं दारुणं घोरं दारिद्र्यं दुःखसञ्चयम् ।
नाशयेत्कवचं दिव्यं दीपोऽन्धकारमिव ॥ ३३॥
अरण्ये निर्जने देशे महाघोरे भयावहे ।
कवचं स्मरतो नित्यं न भयं विद्यते क्वचित् ॥ ३४॥
राजद्वारे विवादेषु शस्त्रास्त्रसमुपस्थिते ।
जयमेव लभेन्नित्यं देव्याः कवचधारकः ॥ ३५॥
सागरे पर्वते वापि दुर्गमे काननेऽपि च ।
मार्गभ्रंशो न तस्यास्ति रक्षिता मानसायया ॥ ३६॥
रोगिणो रोगमुक्ताः स्युर्दुःखिताः सुखभागिनः ।
निर्बला बलिनो देव्याः कवचस्य प्रभावतः ॥ ३७॥
अपुत्रो लभते पुत्रं निर्धनो धनवान्भवेत् ।
विद्यार्थी लभते विद्यां यशो लभति मानवः ॥ ३८॥
गृहे नित्यं श्रियं देवी धान्यपूर्णां प्रयच्छति ।
कलहो न भवेत्तत्र यत्रैतत्परिपठ्यते ॥ ३९॥
भूतप्रेतपिशाचाश्च डाकिन्यो योगिनीगणाः ।
दूरादेव पलायन्ते वह्नेर्धूम इव द्रुतम् ॥ ४०॥
अभिचारकृतं कर्म विषयोगः कृतोऽपि वा ।
कवचस्य प्रभावेण स्वयमेव विनश्यति ॥ ४१॥
यत्रैतल्लिखितं देवि पूजितं भक्तितत्परैः ।
तत्र नित्यं वसेद्देवी नागराजसमन्विता ॥ ४२॥
स्वर्णे रौप्ये ताम्रपत्रे भूर्जपत्रेऽथवा पुनः ।
लिखित्वा धारयेद्भक्त्या सर्वरक्षां लभेन्नरः ॥ ४३॥
कण्ठे बाहौ शिरोदेशे हृदये वा समाहितः ।
धारयन् कवचं दिव्यं सर्वत्र विजयी भवेत् ॥ ४४॥
यस्य गृहे भवेदेतत्कवचं पूजितं सदा ।
तत्र लक्ष्मीः स्थिरा नित्यं मङ्गलं च दिने दिने ॥ ४५॥
अल्पायुर्वा महायुर्वा पापकर्मरतोऽपि वा ।
देवीकृपां समासाद्य शुभमार्गं प्रपद्यते ॥ ४६॥
भक्तिहीनाय मूर्खाय निन्दकाय दुरात्मने ।
न देयं कवचं देवि न प्रकाश्यं कथञ्चन ॥ ४७॥
गुरुभक्ताय शान्ताय श्रद्धालवे जितात्मने ।
शिवशक्तिपरायैव प्रदेयं सिद्धिकाङ्क्षिणे ॥ ४८॥
एकवारं पठेद्यस्तु पुण्यं वर्षशताधिकम् ।
त्रिवारं यः पठेन्नित्यं सर्वाभीष्टफलं लभेत् ॥ ४९॥
दशवारं पठेन्नित्यं सर्वविद्याविशारदः ।
शतवारं पठेन्मन्त्री कवचस्य प्रसादतः ॥ ५०॥
सहस्रपठनादस्य मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ।
मानसाम्बाप्रसादेन नात्र कार्या विचारणा ॥ ५१॥
इत्येतत्कथितं देवि चिन्तापूर्णिमनःकवचम् ।
रहस्यं सर्वतन्त्रेषु गोपनीयं प्रयत्नतः ॥ ५२॥
इति मनसातन्त्रे तृतीयपटले मनसादेवीकवचं सम्पूर्णम् ।