आदिश्रीविद्योपनिषत् प्रथमः पटलः
ॐ आपो ह वै इदं सर्वमासीत् ।
तासु चिद्रूपा परा शक्तिरवर्तत ।
सा शक्तिर्महालक्ष्मीर्नारायणस्य हृदये ज्योतिरिव
स्थित्वा स्वेनैव प्रकाशेन जगदिदमसृजत् ।
एकदा देवर्षिर्नारदः क्षीरसागरतीरे पद्मासनां
जगन्मातरं महालक्ष्मीं प्रणम्य पप्रच्छ ।
नारद उवाच ।
भगवति कमले देवि आदिशक्ते सनातनि ।
किं तत्त्वं श्रीरिति ख्यातं कथं ब्रह्म त्वमिष्यसे ॥ १॥
किं वित्तं किं च सौन्दर्य किं राज्यं किं च मेधया ।
किं मोक्षः किमहङ्कारः श्रीं त्वं देवि मे बोधय ॥ २॥
श्रीदेव्युवाच ।
साधु पृष्टं त्वया वत्स शृणु तत्त्वं सनातनम् ।
श्रीरहं ब्रह्मरूपेण चिदानन्दैकलक्षणा ॥ ३॥
नाहं जातिर्न वा नारी न पुंसो न च देवता ।
नाहं नाम न रूपं च स्वप्रकाशा परा स्थितिः ॥ ४॥
नारायणः परः पुंसां सनातनः पुमान् मतः ।
तस्य शक्तिरहं देवी न मत्तोऽन्यः स विद्यते ॥ ५॥
शक्तिशक्तिमतोर्भेदो यथा वह्नेः सदा दाहः ।
नारायणोऽहमित्येकं द्वैतं भक्तेः कृपामयम् ॥ ६॥
मयि सर्वं प्रतिष्ठाति मयि सर्वं प्रलीयते ।
मयि विश्वमिदं पूर्णं सूत्रे मणिगणा इव ॥ ७॥
अहमेव परं ब्रह्म अहमेव परा गतिः ।
अहमेव जगन्माता चिदाकाशे व्यवस्थितम् ॥ ८॥
अन्नेऽहं प्राणरूपेण मनसि ज्ञानरूपिणी ।
वाचि सत्यस्वरूपाऽहं निद्रायां शान्तिरूपिणी ॥ ९॥
भूत्वा भूमिर्भराम्येतदापो भूत्वा प्रसूयते ।
दीप्तिर्भूत्वा प्रकाशामि सर्वभूतहितैषिणी ॥ १०॥
श्रीः प्रथमं तु जीवनं द्वितीयं कमलं वपुः ।
तृतीयं राज्यसौभाग्यं चतुर्थं ज्ञानमुत्तमम् ॥ ११॥
ज्ञानादूर्ध्वं परा श्रीश्च ज्ञानं यत्र न लीयते ।
स्वात्मबोधो महालक्ष्मीः पूर्णानन्दप्रकाशिनी ॥ १२॥
धनं साधनमित्युक्तं न तु धन्यं धनं स्मृतम् ।
येन धर्मः प्रवर्धेत तद्धनं मे प्रियं सदा ॥ १३॥
भोगो दोषो न मे देवि यदा भुङ्क्ते न लोभतः ।
भोगो बन्धो भवेद् यस्य स दरिद्रोऽपि मानवः ॥ १४॥
त्यागेन भुज्यते श्रीश्च दानेन वर्धते ध्रुवम् ।
नदीव वहते लक्ष्मीर्न स्थिरा लोभबन्धने ॥ १५॥
यत्रान्नं बहुभिर्भुक्तं तद्गृहं मे तपोवनम् ।
यत्रैकः क्षुधितो याति तद्गृहं शून्यमेव हि ॥ १६॥
नारीणां मानसं रक्षेत् स्त्रीणां वाक्यमनुस्मरेत् ।
यत्र नार्यः समं पूज्याः तत्र श्रीर्नित्यमासते ॥ १७॥
वृद्धान् बालांश्च दुर्बलान् सर्वभूतानि पालयेत् ।
मयि भक्तिः परा तस्य न पुष्पैर्न च चन्दनैः ॥ १८॥
नारायणीति मां विद्धि विष्णोर्हृदयवासिनीम् ।
श्रीवत्साङ्के व्यवस्थितां नित्यं प्रेमस्वरूपिणीम् ॥ १९॥
ब्रह्मणो जननी चाहं रुद्रस्यापि जनन्यहम् ।
सृष्टिसंहारमध्यस्था नारायणी परा शिवा ॥ २०॥
ब्रह्मरूपेण सृजामि विष्णुरूपेण पालये ।
रुद्ररूपेण संहर्त्री त्रिधा शक्तिरहं शिवा ॥ २१॥
अम्बिका जगतां माता जननी ब्रह्मरुद्रयोः ।
विष्णोर्हृदयनिलया नारायणीति विश्रुता ॥ २२॥
ध्यायेत् पद्मासनां देवीं चन्द्रकोटिसमप्रभाम् ।
हस्ताभ्यां वरदां शान्तां हृदये ज्ञानदायिनीम् ॥ २३॥
न सुवर्णं न रत्नानि न बाह्यं मे प्रियं धनम् ।
शुद्धचित्तं मम स्थानं निर्मलं प्रेम मे वपुः ॥ २४॥
मां भजेत् कर्मणा नित्यं न मन्त्रजापमात्रतः ।
यः करोति हितं लोके स मां नित्यं समर्चयेत् ॥ २५॥
विद्यया विनयः श्रीमान् विनयेन दया भवेत् ।
दयया सर्वभूतेषु आत्मैकत्वं प्रजायते ॥ २७॥
यदा द्रष्टा च दृश्यं च दर्शनं चैकतां गतो ।
तदा लक्ष्मीः परा विद्या तदा मोक्षः प्रजायते ॥ २८॥
नारद उवाच ।
त्वमेव श्रीस्त्वमेवेशी त्वमेव ब्रह्म शाश्वतम् ।
त्वयि विश्वं त्वयि प्राणाः त्वयि चित्तं प्रतिष्ठितम् ॥ २९॥
श्रीदेव्युवाच ।
एवं मां यो विजानीयाद् ब्रह्मरूपां सनातनीम् ।
न स शोचति न द्वेष्टि न लोभेनाभिभूयते ॥ ३०॥
इदं रहस्यं वेदान्तं न धनार्थं न कीर्तये ।
चेतसो विमलार्थाय सर्वभूतहिताय च ॥ ३१॥
य इमां पठते नित्यं श्रद्धया शुद्धमानसः ।
तस्य श्रीर्वर्धते नित्यं धर्मे बुद्धिश्च वर्धते ॥ ३२॥
इत्यादिशक्तिमहालक्ष्म्युपनिषदि आदिशक्तितत्त्वे प्रथमः पटलः समाप्तः ।
Only the first paTala is available in
the linked scanned print. In case
anyone has rest of the tantra or
upaniShad, please send a note.
Encoded and proofread by June