Parashuramaya Brahmaproktam Shri Krishna Stotram

 परशुरामाय ब्रह्मप्रोक्तं श्रीकृष्णस्तोत्रम् 

ब्रह्मोवाच ।
श‍ृणु राम प्रवक्ष्यामि सर्वसम्पत्करं परम् ।
काण्वशाखोक्तवचनं सत्यं वै सर्वसम्मतम् ॥ ८३॥

पूज्यानामेव सर्वेषामिष्टः पूज्यतमः परः ।
जनको जन्मदानाच्च पालनाच्च पिता स्मृतः ॥ ८४॥

गरीयाञ्जन्मदातुश्च सोऽन्नदाता पिता मुने ।
विनाऽन्नं नश्वरो देहो नित्यं च पितुरुद्भवः ॥ ८९॥

तयोः शतगुणं माता पूज्या मान्या च वन्दिता ।
गर्भधारणपोषाभ्यां सैव प्रोक्ता गरीयसी ॥ ८६॥

तेभ्यः शतगुणं पूज्योऽभीष्टदेवः श्रुतौ श्रुतः ।
ज्ञानविद्यामन्त्रदाताऽभीष्टदेवात्परो गुरुः ॥ ८७॥

गुरुवद्गुरुपुत्रश्च गुरुपत्नी ततोऽधिका ।
देवे रुष्टे गुरू रक्षेद्गुरौ रुष्टे न कश्चन ॥ ८८॥

गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णुर्गुरुर्देवो महेश्वरः ।
गुरुरेव परं ब्रह्म ब्राह्मणेभ्यः प्रियः परः ॥ ८९॥

गुरुर्ज्ञानं ददात्येव ज्ञानं च हरिभक्तिदम् ।
हरिभक्तिप्रदाता यः को वा बन्धुस्ततः परम् ॥ ९०॥

अज्ञानतिमिराच्छन्नो ज्ञानदीपं यतो लभेत् ।
लब्ध्वा च निर्मलं पश्येत्को वा बन्धुस्ततः परः ॥ ९१॥

गुरुदत्तं सुमन्त्रं च जप्त्वा ज्ञानं ततो लभेत् ।
सर्वज्ञत्वाच्च सिद्धिं च को वा बन्धुस्ततोऽधिकः ॥ ९२॥

सुखं जयति सर्वत्र विद्यया गुरुदत्तया ।
यया पूज्योऽपि जगति को वा बन्धुस्ततोऽधिकः ॥ ९३॥

विद्यान्धो वा धनान्धो वा यो मूढो न यजेद्गुरुम् ।
ब्रह्महत्यादिकं पापं लभते नात्र संशयः ॥ ९४॥

दरिद्रं पतितं क्षुद्रं नरबुद्ध्या भजेद्गुरुम् ।
तीर्थस्नातोऽपि न शुचिर्नाधिकारी च कर्मसु ॥ ९५॥

अभीष्टदेवः श्रीकृष्णो गुरुस्ते शङ्करः स्वयम् ।
शरणं गच्छ हे पुत्र देवपूज्यतमं गुरुम् ॥ ९६॥

त्रिस्सप्तकृत्वो निर्भूपा त्वया पृथ्वी कृता यतः ।
प्राप्ता त्वया हरेर्भक्तिस्तं शिवं शरणं व्रज ॥ ९७॥

शिवां च शिवरूपं च शिवदं शिवकारणम् ।
शिवाराध्यं शिवं शान्तं गुरुं त्वं शरणं व्रज ॥ ९८॥

गोलोकनाथो भगवानंशेन शिवरूपधृक् ।
य इष्टदेवः स गुरुस्तमेव शरणं व्रज ॥ ९९॥

आत्मा कृष्णः शिवो ज्ञानं मनोऽहं सर्वजीविषु ।
प्राणा विष्णोस्सा प्रकृतिस्सर्वशक्तियुता सुत ॥ १००॥

ज्ञानदं ज्ञानरूपं च ज्ञानबीजं सनातनम् ।
मृत्युञ्जयं कालकालं तं गुरुं शरणं व्रज ॥ १०१॥

ब्रह्मज्योतिस्स्वरूपं तं भक्तानुग्रहविग्रहम् ।
शरणं व्रज सर्वज्ञं भगवन्तं सनातनम् ॥ १०२॥

प्रकृतिर्लक्षवर्षं च तपस्तप्त्वा यमीश्वरम् ।
कान्तं प्रियपतिं लेभे तं गुरुं शरणं व्रज ॥ १०३॥

इत्युक्त्वा मुनिभिः सार्द्धं जगाम कमलोद्भवः ।
रामश्च गन्तुं कैलासं मनश्चक्रे च नारद ॥ १०४॥

इति श्रीब्रह्मवैवर्त्तपुराणे गणेशखण्डे चत्वारिंशाध्यायान्तर्गतं
         परशुरामाय ब्रह्मप्रोक्तं श्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।

ब्रह्मवैवर्तपुराण । गणपतिखण्ड । अध्याय ४०/८३-१०३॥


brahmavaivartapurANa . gaNapatikhaNDa . adhyAya 40/83-103..

Proofread by PSA Easwaran