श्रीशालग्रामकवचम्
॥ श्रीमहायोगेश्वरतन्त्रे श्रीशालग्रामकवचम् ॥
॥ विनियोगः ॥
ॐ अस्य श्रीशालग्रामकवचस्य महायोगीश्वर ऋषिः ।
अनुष्टुप् छन्दः । श्रीशालग्रामनारायणो देवता ।
ॐ श्रीं बीजम् । ह्रीं शक्तिः । क्लीं कीलकम् ।
श्रीशालग्रामनारायणप्रीत्यर्थं सकलापद्विनाशपूर्वकं
श्रीविष्णुप्राप्त्यर्थं श्रीशालग्रामकवचपाठे विनियोगः ॥
अथ कवचम् ।
ॐ शिरो मे शैलराजेशः पातु चक्राङ्किताननः ।
ललाटं गरुडारूढः श्यामाङ्गः पातु मे हरिः ॥ १॥
भ्रुवौ पातु हृषीकेशो नेत्रे नीलाम्बुदद्युतिः ।
कर्णौ पातु चक्राङ्गः नासिकां गन्धमालिकः ॥ २॥
गण्डौ मे पुण्डरीकाक्षो दन्तान् दामोदरः प्रभुः ।
जिह्वां पातु हरेर्नाम स्वरूपं सत्यवाक्प्रदम् ॥ ३॥
ओष्ठौ पातु मुकुन्दो मे मुखं मे मधुसूदनः ।
कण्ठं पातु जनार्दूलो वैकुण्ठद्वारपालकः ॥ ४॥
स्कन्धौ मे शेषशायी च बाहू पातु चतुर्भुजः ।
करौ पातु गदापाणिर्नखान् चक्रकरः प्रभुः ॥ ५॥
हृदयं मे हरिः पातु शिलारूपेण संस्थितः ।
वक्षः पातु श्रीनिवासः कौस्तुभाभरणोज्ज्वलः ॥ ६॥
स्तनौ मे पुरुषोत्तमः पार्श्वौ पातु जनार्दनः ।
पृष्ठं पातु जगन्नाथो मेरुमध्यनिवासकः ॥ ७॥
नाभिं पद्मनाभः पातु जठरं विश्वभोजकः ।
कटिं पातु हृषीकेशः स्फुरच्चक्रविभूषणः ॥ ८॥
गुह्यं मे माधवः पातु ऊरू पातु त्रिविक्रमः ।
जानुनी मे वामनः पातु जङ्घे पातु हलायुधः ॥ ९॥
गुल्फौ पातु हयग्रीवः पादौ पातु रमापतिः ।
सर्वाङ्गं मे सदा पातु शालग्रामः सनातनः ॥ १०॥
पूर्वे चक्रधरः पातु दक्षिणे गरुडध्वजः ।
पश्चिमे जलशायी चोत्तरे नृहरिः प्रभुः ॥ ११॥
आग्नेय्यां पातु वाराहो नैरृत्यां च जनार्दनः ।
वायव्यां पातु गोविन्द ऐशान्यां माधवोऽवतु ॥ १२॥
ऊर्ध्वं पातु हृषीकेशोऽधस्तात् पातु वामनः ।
अन्तरिक्षेऽन्तरात्मा मे सर्वतः पातु केशवः ॥ १३॥
ॐ शां शिं शुं शैं शौं शः शालग्रामाय नमः ।
मूर्धानं मेऽवतु दिव्यः शिलारत्नविभूषितः ॥ १४॥
ॐ द्रां द्रीं द्रूं द्रैं द्रौं द्रः चक्रगर्भाय नमः ।
हृदयान्तःस्थितं तेजो मे नित्यं परिरक्षतु ॥ १५॥
ॐ व्रां व्रीं व्रूं व्रैं व्रौं व्रः वज्रनाभाय नमः ।
पृष्ठदेशं दृढं कुर्याददृश्यैरपि दारुणैः ॥ १६॥
ॐ क्ष्रां क्ष्रीं क्ष्रूं क्ष्रैं क्ष्रौं क्ष्रः कालचक्राय नमः ।
सर्वभयप्रशमनं कुर्यात्कालविवर्जितम् ॥ १७॥
ॐ ग्रां ग्रीं ग्रूं ग्रैं ग्रौं ग्रः गरुडकेतनाय नमः ।
प्राणान् मे परिरक्षन्तु विषदोषविनाशनाः ॥ १८॥
ॐ ब्लां ब्लीं ब्लूं ब्लैं ब्लौं ब्लः बलिभोजिनि नमः ।
दुर्गेषु मे सहायत्वं दद्यात्सौम्यविग्रहः ॥ १९॥
ॐ त्रां त्रीं त्रूं त्रैं त्रौं त्रः त्रैलोक्यगर्भाय नमः ।
मज्जास्थिमांससङ्घातं पातु मे पुरुषोत्तमः ॥ २०॥
ॐ ह्रां ह्रीं ह्रूं ह्रैं ह्रौं ह्रः हृदयेशाय नमः ।
चित्तं मे विमलं कुर्याद्विष्णुभक्तिप्रदीपकम् ॥ २१॥
ॐ क्रां क्रीं क्रूं क्रैं क्रौं क्रः कृष्णशिलात्मने नमः ।
रक्तं मे पातु नीलाभः शोकशोषविनाशनः ॥ २२॥
ॐ भ्रां भ्रीं भ्रूं भ्रैं भ्रौं भ्रः भुवनत्रयपालकाय नमः ।
सर्वसन्धीन् सदा पातु देहदुर्गविनायकः ॥ २३॥
ॐ ग्लां ग्लीं ग्लूं ग्लैं ग्लौं ग्लः गूढचक्राय नमः ।
गूढानि मेऽस्य रहस्यानि पातु चित्तस्य गुह्यकम् ॥ २४॥
ॐ ण्रां ण्रीं ण्रूं ण्रैं ण्रौं ण्रः शिलानाभये नमः ।
नाभिचक्रं सदा पातु दिव्यवर्तुलदीपितम् ॥ २५॥
ॐ स्त्रां स्त्रीं स्त्रूं स्त्रैं स्त्रौं स्त्रः सुदर्शनान्तर्गताय नमः ।
दुष्टदृष्टिं छिनत्त्याशु परितो मे महाबलः ॥ २६॥
ॐ ह्रौं शौं क्षौं नमो भगवते शिलाचक्राय ।
मम सर्वोपद्रवान् दह दह पच पच रक्ष रक्ष ॥ २७॥
ॐ क्लीं श्रीं ह्रीं शालग्रामाय स्वाहा ।
मम मनःशिलामध्ये विष्णुतत्त्वं प्रकाशय ॥ २८॥
ॐ क्षौं नमो नीलशैलवासिने ।
मम निद्रां स्वप्नदोषांश्च छिन्धि छिन्धि ॥ २९॥
ॐ ऐं ह्रीं क्लीं श्रीं चक्रशिलायै नमः ।
मम वाणीं सुधासिक्तां कुरु कुरु नमोऽस्तु ते ॥ ३०॥
ॐ हुं फट् फट् शालग्रामाय ।
दिग्दाहं सर्वतः कुरु पापपाशान् प्रमोचय ॥ ३१॥
ॐ रं रीं रूं रैं रौं रः शेषशय्याधिपतये नमः ।
अधोभागं दृढं कुर्यात्सर्पदोषविनाशनम् ॥ ३२॥
ॐ लं लीं लूं लैँ लौः शिलाधाराय नमः ।
मां पृथिव्यां स्थिरं कुर्यात्क्षोभशोकविवर्जितम् ॥ ३३॥
ॐ वं वीँ वूं वैँ वौं वः वारिधिशयनाय नमः ।
आपद्भ्यो मां समुद्धर्तुं सलिले पातु माधवः ॥ ३४॥
ॐ यं यीँ यूँ यैँ यौं यः योगनिद्राविलासिने नमः ।
प्राणवायुप्रवाहं मे समं कुर्यात्सनातनः ॥ ३५॥
ॐ रं ह्रं क्ष्रं शं षं सं शालग्रामाय नमः ।
सर्वाङ्गे मे महाशक्तिं विष्णुमुद्रां निवेशय ॥ ३६॥
शङ्खचक्रगदापद्मवनमालाविभूषितः ।
श्रीशालग्रामनारायणः पातु मां सर्वतो हरिः ॥ ३७॥
अन्तर्बहिश्च मां पातु शिलारूपधरो हरिः ।
दृश्यादृश्यभयातीतं कुरु मां चक्रविक्रम ॥ ३८॥
यत्र यत्र मम चित्तं तत्र तत्र जनार्दनः ।
यत्र यत्र मम प्राणास्तत्र तत्र शिलाहरिः ॥ ३९॥
शालग्रामशिलास्पर्शात्पवित्रं मे भवेद्वपुः ।
तस्य स्मरणमात्रेण विष्णुपादं प्रपद्यते ॥ ४०॥
ॐ श्रीं ह्रीं क्लीं क्ष्रौं शालग्रामाय नमः ।
मम देहं मनः प्राणान् पातु नारायणः प्रभुः ॥ ४१॥
इदं शालग्रामकवचं सर्वशिलासु दुर्लभम् ।
शालग्रामस्वरूपस्य हृदयस्थं परं वपुः ॥ ४२॥
यः पठेत्प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
तस्य गेहे सदा लक्ष्मीः शान्तिश्चैव प्रवर्तते ॥ ४३॥
एकवारं पठेद्यस्तु यात्रायां विजयप्रदम् ।
द्विवारं पठितं नित्यं गृहदोषविनाशनम् ॥ ४४॥
त्रिवारं कीर्तयेद्यस्तु सर्वकार्येषु सिद्धिदम् ।
सप्तवारं जपेद्भक्त्या ग्रहपीडाविनाशनम् ॥ ४५॥
एकविंशतिवारं तु पठेदापद्विनाशनम् ।
अष्टोत्तरशतं जप्यं शिलापूजाफलप्रदम् ॥ ४६॥
रोगार्तः पठते भक्त्या मनसा शालग्रामकम् ।
स धैर्यं लभते शीघ्रं विष्णुभक्तिश्च वर्धते ॥ ४७॥
गृहप्रवेशसमयेऽस्य पाठो मङ्गलवर्धनः ।
तीर्थयात्राप्रयाणे च मार्गरक्षाकरः स्मृतः ॥ ४८॥
विवादे राजद्वारे च न्यायकार्ये विशेषतः ।
कवचस्यास्य पाठेन बुद्धिः शान्तिर्विवेकिता ॥ ४९॥
शालग्रामशिलायाश्च पुरतः पाठमाचरेत् ।
तुलसीदलसंयुक्तैर्नारायणमुपाचरेत् ॥ ५०॥
सहस्रतुलसीपत्रैः पूजयेद्यः समाहितः ।
तस्य विष्णोः प्रसादेन मनोरथः प्रजायते ॥ ५१॥
जलमात्रेण यो भक्त्या शालग्रामं समर्चयेत् ।
तस्य पूजाफलं देवाः कथयन्तोऽपि न क्षमाः ॥ ५२॥
विशेषप्रयोगमस्यैव शृणु नारायणप्रिय ।
रक्षार्थं शिलामादाय मन्त्रेणानेन मन्त्रयेत् ॥ ५३॥
ताम्रपात्रे शुभे स्थाप्य तुलसीदलभूषिताम् ।
गृहस्य मध्यभागे स्थाप्यं सर्वमङ्गलवर्धनम् ॥ ५४॥
यात्राप्रयाणकाले तु दक्षिणे बाहुमूलके ।
कवचं स्मृतिमात्रेण मार्गदोषो विनश्यति ॥ ५५॥
कृषिक्षेत्रे तु भूमौ वा गोशालायां विशेषतः ।
शालग्रामस्य सान्निध्यं धान्यवृद्धिप्रदं भवेत् ॥ ५६॥
नवगृहे प्रवेशे च धूपदीपसमन्विते ।
कवचस्य पठनेन वास्तुदोषाः क्षयं ययुः ॥ ५७॥
जलपूर्णे घटे स्थाप्य शालग्रामं समर्चयेत् ।
तज्जलेनाभिषिक्तस्य शान्तिः सर्वाङ्गजायते ॥ ५८॥
दुःस्वप्ने दारुणे प्राप्ते रात्रौ स्मृत्वा जनार्दनम् ।
कवचं पठितं सद्यः स्वप्नदोषं व्यपोहति ॥ ५९॥
सर्पभयसमायुक्ते निर्जने वा वनान्तरे ।
शालग्रामं मनस्येव ध्यात्वा भयमपास्यति ॥ ६०॥
नैतत्कवचमत्यन्तं दातव्यं सर्वमानवे ।
दीक्षितायैव दातव्यं विष्णुभक्तिपराय च ॥ ६१॥
शालग्रामार्चनायां तु श्रद्धावते विशेषतः ।
गुरुणा करुणायुक्तं दीक्षादानं विधीयते ॥ ६२॥
गुरुं विष्णुस्वरूपं तु ध्यात्वा पूर्वं समाहितः ।
तुलसीमालया शुद्धं मन्त्रं शिष्ये निवेशयेत् ॥ ६३॥
शिष्यः स्नातः शुचिर्भूत्वा विष्णुमन्त्रपरायणः ।
गुरुपादाम्बुजं नत्वा शालग्रामं समर्चयेत् ॥ ६४॥
गुरुः शिलां करे धृत्वा शिष्यस्य शिरसि न्यसेत् ।
विष्णोः पादोदकं दत्त्वा मन्त्रं तस्योपदिशेत् ॥ ६५॥
न दीक्षां लोभतो दद्यान्नापात्रे न च दुर्मते ।
विष्णुभक्ताय शान्ताय शुचये नियतात्मने ॥ ६६॥
स्त्रीशूद्रादिषु भक्तेषु गुरुर्मार्गानुसारतः ।
अधिकारं परीक्ष्यैव मन्त्रं दद्यात्समाहितः ॥ ६७॥
गुरोरनुज्ञया नित्यं शालग्रामार्चनं चरेत् ।
तुलसीजलसमायुक्तं भक्त्या नारायणं भजेत् ॥ ६८॥
एकादशदिनं भक्त्या प्रातः सायं पठेन्नरः ।
कवचस्यास्य पाठेन मन्त्रसंस्कारमाप्नुयात् ॥ ६९॥
अष्टोत्तरशतं जप्यं शालग्रामस्य सन्निधौ ।
ततः पुष्पाञ्जलिं दत्त्वा विष्णुलोकमवाप्नुयात् ॥ ७०॥
यः शालग्रामकवचं श्रद्धया धारयेद्धृदि ।
तस्य पापानि नश्यन्ति विष्णुभक्तिः प्रवर्धते ॥ ७१॥
न धनं केवलं तस्य न केवलं जयाजयौ ।
शालग्रामप्रसादेन विष्णोः पादाब्जदर्शनम् ॥ ७२॥
अन्ते नारायणस्मृतिः प्राणान्ते यदि जायते ।
स मुक्तो विष्णुसायुज्यं प्राप्नुयात् संशयो न हि ॥ ७३॥
इति श्रीमहायोगेश्वरतन्त्रे श्रीशालग्रामकवचं सम्पूर्णम् ॥
Encoded and proofread by Rukmini Goswami