श्रीपरब्रह्महृदयम्
नारायण उवाच ।
शृणु नारद वक्ष्यामि हृदयं परमाद्भुतम् ।
गुह्याद्गुह्यतरं दिव्यं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ ३॥
पुण्यं सर्वार्थसिद्ध्यर्थं सर्वदुःखविनाशनम् ।
सर्वशान्तिकरं नित्यं सर्वमङ्गलकारणम् ॥ ४॥
सर्वविद्याप्रतिष्ठानं सर्वरहस्यगोचरम् ।
अज्ञानध्वान्तसंहर्तृ परमानन्दवर्धनम् ॥ ५॥
येन विज्ञानमात्रेण न संशेत पुनर्भवः ।
न बन्धो न च मोक्षोऽस्ति केवलं ब्रह्म दृश्यते ॥ ६॥
तदेकं परब्रह्म त्वं ध्यायस्व सुसमाहितः ।
हृदये सर्वलोकानां नित्यं भाति निरामयम् ॥ ७॥
सर्वदेवमयं शान्तं सर्ववेदान्तनिश्चयम् ।
सर्वतत्त्वमयं नित्यं सर्वभूतान्तरस्थितम् ॥ ८॥
तदेव कारणं सूक्ष्मं तदेव परमं महत् ।
तदेव भासते नित्यं तदेव हृदयं परम् ॥ ९॥
तदेव कालः सकलस्तदेव दिवसो निशा ।
तदेव भूतभव्यं च तदेवाक्षरमव्ययम् ॥ १०॥
तदेव ब्रह्मा विष्णुश्च तदेव रुद्र ईश्वरः ।
तदेवेन्द्रो वरुणश्च सोमो वह्निः प्रजापतिः ॥ ११॥
तदेव काली तारिणी दुर्गा सुन्दरी परा ।
राधिका भैरवी चैव बगलाम्बा सरस्वती ॥ १२॥
तदेव वेदो वेदाङ्गं तदेवागमसञ्चयः ।
तदेव योगिनां ध्येयं तदेव हृदयं महत् ॥ १३॥
निरञ्जनमनन्तं तन्निराधारं निरामयम् ।
स्वयम्प्रकाशमव्यक्तं स्वयंसिद्धं सनातनम् ॥ १४॥
य एतद्धृदयं नित्यं धारयेन्मानसे बुधः ।
तस्य चित्ते स्वयं ब्रह्म स्फुरति स्वर्णदीधितिः ॥ १५॥
तस्य हृन्मध्यदेशे तु त्रिकोणं परमं स्मृतम् ।
यत्र शक्तिपरं तत्त्वं स्वयमेव प्रकाशते ॥ १६॥
चतुरस्रं तदावेष्ट्य भुवनत्रयकारणम् ।
बिन्दुनादकलातीतं चिन्मात्रैकप्रकाशकम् ॥ १७॥
नवयोनिविभागेन नवधाशक्तिरुच्यते ।
नवावरणमध्यस्थं परं धाम निरञ्जनम् ॥ १८॥
प्रथमावरणे देवाः स्थावरजङ्गमात्मकाः ।
द्वितीये तत्त्ववर्गाश्च तृतीये गुणमण्डलम् ॥ १९॥
चतुर्थे शक्तिसङ्घाताः पञ्चमे ज्ञानविग्रहाः ।
षष्ठे देवगणाः सूक्ष्माः सप्तमे योगिनो मताः ॥ २०॥
अष्टमे नादरूपाणि नवमे परमं पदम् ।
यत्र लीयन्ति विश्वानि बिन्दौ ब्रह्मणि केवलम् ॥ २१॥
श्रीचक्रं न तु चित्रं स्यात् न रेखामात्रकल्पना ।
चिदाकाशे स्वयं जातं ब्रह्माण्डस्य शरीरकम् ॥ २२॥
यत्र त्रिपुटिविभागोऽपि स्वयमेव विलीयते ।
ज्ञाता ज्ञानं ज्ञेयरूपं यत्रैकत्वं प्रपद्यते ॥ २३॥
बिन्दुं तु परमं विद्यात् सर्वकारणकारणम् ।
नादं तस्य प्रसारं तु कलां तस्य विभूतयः ॥ २४॥
आधाराधेयभावेन नात्र कश्चित्प्रकल्प्यते ।
स्वप्रकाशस्वरूपस्य स्वयमेव प्रतिष्ठितिः ॥ २५॥
यत्र श्रीविद्यया सूक्ष्मा विद्याशक्तिः प्रवर्तते ।
यत्र कालोऽपि विश्रामं लभते चिद्रसाम्बुधौ ॥ २६॥
न तत्र भेदरेखास्ति न वर्णो न च संस्थितिः ।
तथापि भक्तिभावेन दृश्यते विश्वरूपिणी ॥ २७॥
श्रीचक्रस्य रहस्यं यत् तदेव हृदयं परम् ।
हृदयस्य रहस्यं यत् तदेव परब्रह्म च ॥ २८॥
यः पश्यति न चक्षुर्भ्यां यः शृणोति न कर्णतः ।
स्वसंवित्तिप्रदीपेन स वेद श्रीपुरालयम् ॥ २९॥
न मेरुर्न च भूगोलो न केवलमुपासनम् ।
अन्तःस्थितस्य चैतन्यस्य मण्डलं परमं स्मृतम् ॥ ३०॥
तस्मिन् श्रीचक्रमध्यस्थे सर्वतत्त्वैकमण्डले ।
परब्रह्महृदाख्येऽस्मिन् विश्रान्तिर्मुनिसत्तमैः ॥ ३१॥
य इदं परमं हृद्यं परब्रह्महृदाह्वयम् ।
श्रद्धया परमेशस्य पठेद्वा धारयेद्धृदि ॥ ३२॥
स सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वदुःखविवर्जितः ।
अन्तःप्रकाशसम्पन्नः शिवतुल्यः प्रजायते ॥ ३३॥
न तस्य दुर्लभं लोके न परत्रापि विद्यते ।
यदिच्छति हृदा भक्त्या तत्सर्वं सम्प्रजायते ॥ ३४॥
विद्याविवेकसम्पन्नो वागीशत्वमवाप्नुयात् ।
मन्दोऽपि मतिमान् भूत्वा ज्ञानदीप्तो भविष्यति ॥ ३५॥
अकालमृत्युरहितः सर्वव्याधिविवर्जितः ।
बलवीर्यसमायुक्तो दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ ३६॥
राजद्वारे सभामध्ये सङ्ग्रामे सङ्कटे तथा ।
स्मरणादस्य हृदयस्य विजयः स्यान्न संशयः ॥ ३७॥
दारिद्र्यदावदग्धानां चिन्ताशोकाकुलात्मनाम् ।
कल्पवृक्षसमं नित्यं फलदं हृदयमिदम् ॥ ३८॥
यस्य चित्ते प्रतिष्ठेत परब्रह्महृदं शुभम् ।
तस्य गेहे स्वयं लक्ष्मीः शान्तिश्च निवसेत्सदा ॥ ३९॥
न ग्रहाः पीडयन्त्येनं न भूतानि न दानवाः ।
चिदग्निकवचं तस्य सर्वतो रक्षति ध्रुवम् ॥ ४०॥
यः श्रीचक्ररहस्यज्ञो हृदयं च पठेन्नरः ।
स जीवन्नेव कैवल्यं परमं पदमश्नुते ॥ ४१॥
न सिद्धयः प्रार्थनीयास्तस्य न च विभूतयः ।
स्वयमेव प्रसादेन तस्य पादं भजन्ति ताः ॥ ४२॥
अन्तकालेऽपि यः स्मृत्वा हृदयं परमाद्भुतम् ।
परब्रह्मणि लीयेत न पुनर्जन्म विद्यते ॥ ४३॥
गोपनीयमिदं नित्यं भक्तिहीनाय नार्पयेत् ।
गुरुभक्ताय शान्ताय दातव्यं ब्रह्मवित्तमैः ॥ ४४॥
लक्षजपसमायुक्तं पुरश्चर्याविधानतः ।
सिद्धिदं सर्वकामानां मोक्षदं च विशेषतः ॥ ४५॥
दशांशहोमसंयुक्तं तर्पणाभिषेकान्वितम् ।
ब्राह्मणानां च सन्तोषं कृत्वा पूर्णफलं लभेत् ॥ ४६॥
इदं हृदयं महागुह्यं देवैरपि सुदुर्लभम् ।
नारदाय मया प्रोक्तं भक्त्या ते परमादरात् ॥ ४७॥
यः पठेत्प्रातरुत्थाय शुचिर्भूत्वा समाहितः ।
स ब्रह्ममयतां याति सत्यं सत्यं न संशयः ॥ ४८॥
इति श्रीपरब्रह्महृदयं सम्पूर्णम् ॥
Encoded and proofread by Rukmini Goswami